II GZ 416/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt II GZ 416/25 zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 102/25 w przedmiocie przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 listopada 2024 r., nr BKOE.702.44782.2024.1739.2 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską na ostatniej stronie uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt II GZ 416/25 w ten sposób, że w wierszu 10 i 20 od góry w miejsce słów "uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej" wpisać: "wniesienia skargi".

1. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie oczywistej omyłki może nastąpić także na wniosek strony. Omyłka pisarska w rozumieniu tego przepisu to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu. 2. W uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2025, sygn. akt II GZ 416/25 w wersie 10 i 20 od góry na skutek omyłki przy redakcji tekstu uzasadnienia doszło do wstawienia zwrotu "uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej" zamiast: "wniesienia skargi". Wskazana omyłka dotycząca użytego sformułowania ma charakter oczywisty, z punktu widzenia logiki wywodu przedstawionego w uzasadnieniu postanowienia oraz jego rozstrzygnięcia. Zwrot ten stanowił oczywistą omyłkę pisarską, którą należało sprostować z urzędu. 3. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.