II GZ 408/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. L. Sp. z o.o. w S. O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 października 2020 r. sygn. akt II SA/Op 200/20 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. L. Sp. z o.o. w S. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 26 października 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie A. L. Sp. z o.o. w S. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 września 2020 r., odrzucające skargę spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2020 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Sąd wskazał, że postanowienie z dnia 28 września 2020 r., odrzucające skargę strony na powołaną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostało jej doręczone w dniu 1 października 2020 r. Skarżąca w dniu 9 października 2020 r. wniosła zażalenia na wymienione postanowienie. W takim stanie sprawy Sąd I instancji, powołując się na art. 178 w zw. z 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że strona w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych zażalenia wobec czego podlegało ono odrzuceniu. A. L. Sp. z o.o. w S. O., zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu jako niezasadne. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie sądu I instancji składa się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Analiza akt przedmiotowej sprawy, w szczególności korespondencji kierowanej przez Sąd I instancji do skarżącej oraz korespondencji kierowanej przez skarżącą do Sądu wskazuje, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu niewadliwie ustalił stan faktyczny skutkiem, którego było również niewadliwe odorzucenie zażalenia strony na postanowienie z dnia 28 września 2020 r. Jak trafnie wskazał Sąd I instancji, wymienione postanowienie z dnia 28 września 2020 r. odrzucające skargę strony zostało jej doręczone w dniu 1 października 2020 r. (k: 44). Termin do skutecznego wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał zatem z dniem 8 października 2020 r.. Skarżąca, co wynika z treści odcisku stempla pocztowego na kopercie zawierającej jej zażalenie, zażalenie wniosła w dniu 9 października 2020 r. (k: 47). W takim stanie sprawy, stosownie do powołanego na wstępie art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności, co zasadnie stwierdził Sąd I instancji. W konsekwencji, również zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu dorzucił zażalenie strony na podstawie art. 178 p.p.s.a. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu twierdzenia strony, iż "Sąd pismem z dnia 26.10.2020 przesłał postanowienie. Natomiast nie sporządził lub nie przesłał stronie uzasadnienia postanowienia w związku z powyższym postanowienie z dnia 26 października 2020 r - sygnatura III SA/OP 200/20 zasługuje na skargę" nie znajduje oparcia w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy, w związku z czym nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści pisma z dnia 26 października 2020 r., skierowanego do strony, stanowiącego wykonanie zarządzenia o doręczeniu skarżącej objętego przedmiotowym zażaleniem postanowienia, postanowienie to zostało nadane do strony wraz z jego uzasadnieniem (k: 54). Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia wadliwości doręczenia stronie rzeczonego postanowienia, tym bardziej, że sama strona nie przedstawiał żadnych dowodów bądź szerszej i bardziej szczegółowej argumentacji na poparcie swojego twierdzenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.