II GZ 402/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 81/13 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 81/13, działając na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił wniosek T .S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tegoż Sądu z dnia 18 kwietnia 2013 r., oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Głównego specjalisty w Zarządzie Dróg i Utrzymania Miasta we W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. odmawiającą wydania skarżącej zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi publicznej pod obiekt budowlany. Sąd wskazał, że powodem odrzucenia wniosku skarżącej było złożenie go bez uprzedniego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd nie sporządził w sprawie uzasadnienia, a dopiero doręczenie stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem otwiera termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponieważ nie rozpoczął biegu trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej, to złożony wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu. T. S. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o uchylenie postanowienia Sądu I instancji oraz przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jest to wymóg procesowy, od którego uzależniona jest skuteczność złożenia wniosku, czyli inaczej: możliwość jego merytorycznej oceny przez sąd administracyjny. Wniosek złożony po upływie terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. traktuje się jako spóźniony. W myśl natomiast art. 88 p.p.s.a. - spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zastosował przepis art. 88 p.p.s.a. w sposób prawidłowy. Sąd ten trafnie ocenił, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony przedwcześnie, bowiem w sytuacji oddalenia skargi strona nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a dopiero od chwili doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem rozpoczyna bieg trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej. Warunkiem wniesienia skargi kasacyjnej jest uprzednie doręczenie stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, bowiem zgodnie z wymogami art. 174 p.p.s.a. skarga kasacyjna musi być oparta na konkretnych podstawach, którymi jest związany Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy. Nie jest możliwe formułowanie zarzutów przeciwko orzeczeniu Sądu I instancji w sytuacji, kiedy strona nie wie czym się kierował Sąd orzekając w sprawie. W takiej sytuacji należało uznać, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jako przedwczesny podlegała odrzuceniu – stosownie do art. 88 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.