II GZ 396/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 marca 2026 r. sygn. akt III SA/Kr 1682/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzje Komendanta Karpackiego Oddziału Straży Granicznej w Nowym Sączu z dnia 6 października 2025 r. nr KA-ZG-1.440.2.2025 KGG w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku przez agenta obsługi naziemnej postanawia: oddalić zażalenie.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 27 marca 2026 r. (sygn. akt III SA/Kr 1682/25) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. (dalej przywołana jako: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") na decyzję Komendanta Karpackiego Oddziału Straży Granicznej w Nowym Sączu z dnia 6 października 2025 r. nr KA-ZG-1.440.2.2025 w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku przez agenta obsługi naziemnej W treści uzasadnienia WSA wskazał, że Spółka nie przedstawiła argumentów i dowodów, które uzasadniałyby uznanie, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji poniesie znaczną szkodę, czy też zajdą w stosunku do niej trudne do odwrócenia skutki. Spółka przywołała jedynie ogólnikowe twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenie to nie zostało poparte dowodami pozwalającymi na zweryfikowanie podnoszonych okoliczności. Niezależnie od powyższego WSA wskazał, że wnioskowany przez Stronę zakres ochrony tymczasowej (obejmujący wstrzymanie wykonania także decyzji organu I instancji) wykracza poza kompetencje Sądu w przedmiocie jej udzielenia. 2. Zażalenie na ww. postanowienie złożyła Skarżąca, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpisania sądowi, który wydał zaskarżone postanowienie. Ponadto wniesiono o przyznanie skarżącej kosztów postępowania niezbędnych do celowania dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: • art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez brak jego zastosowania i brak wstrzymania wykonania decyzji z 6 października 2025 r. pomimo oczywistych okoliczności zagrożenia wyrządzeniem znacznej szkody Spółce i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: 3. zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien odnosić się do konkretnych (realnych) zdarzeń (okoliczności, które mogą wystąpić w przyszłości) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Strona powinna w tym celu należycie uzasadnić złożony wniosek, tj. poprzeć go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania wspomnianego aktu lub czynności występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i aktualnych dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. 5. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, objęte kontrolą postanowienie Sądu pierwszej instancji o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zgodne z prawem i nie podważa go argumentacja zażalenia. 6. Przede wszystkim zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że Strona nie uprawdopodobniła, że nieudzielenie jej ochrony tymczasowej może pociągnąć za sobą skutki, w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania po jej stronie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie wykazała swojej sytuacji finansowej ani nie przedłożyła żadnych dokumentów na poparcie zgłoszonych twierdzeń, a zatem dokonanie ustalenia, jaki konkretnie wpływ mogłoby wywrzeć wykonanie zaskarżonej decyzji na Skarżącej (tj. czy wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki i/lub znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.), okazało się niemożliwe. Oznacza to, że pozytywna ocena gołosłownego w istocie wniosku, była wykluczona. 7. Z kolei argumentacja podnoszona przez Skarżącą w zażaleniu jest potencjalna i hipotetyczna, co z resztą Strona w tymże zażaleniu zaznacza. Co więcej, Spółka wskazała, że poza konsekwencjami finansowymi, w wydanym rozstrzygnięciu upatruje również znacznych zagrożeń prawnych oraz niebezpiecznego potwierdzenia praktyk przerzucania przez służby mundurowe odpowiedzialności na podmioty działające na lotnisku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzić należy, że na tle przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej, przedstawiona powyżej argumentacja jest niejasna i w zasadzie należy przyjąć, że odnosi się ona do zasadności wydania decyzji administracyjnej, stanowiąc swego rodzaju polemikę z tym aktem. W tym miejscu NSA podkreśla, że na obecnym etapie postępowania sąd rozstrzyga tylko zagadnienie incydentalne, nie wypowiadając się w zakresie głównej sprawy merytorycznej, w przedmiocie której prowadzone jest postępowanie sądowoadministracyjne. Nie jest zatem możliwe – przy rozpoznawaniu kwestii wpadkowej, jaką jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przesądzenie, czy wydana decyzja stanowi przejaw wadliwych praktyk stosowanych przez organ administracji. Okoliczności odnoszące się do meritum sprawy administracyjnej nie podlegają w tym postępowaniu (incydentalnym) ocenie. Zagadnienie to będzie analizowane na etapie rozpoznania sprawy głównej co do istoty, kiedy to sąd administracyjny będzie badał prawidłowość wydanej decyzji. Przekonania Skarżącej o niebezpiecznym potwierdzeniu praktyk służb mundurowych nie stanowią przesłanek podlegających ocenie w ramach rozpoznania wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej i pozostają bez wpływu na obecnym etapie postępowania, nie stanowiąc tym samym argumentacji wzmacniającej stanowisko skarżącej o trudnych do odwrócenia skutkach, które wystąpią w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. 8. W związku z powyższym Skarżąca tak we wniosku, jak i w zażaleniu nie uprawdopodobniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. 9. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. . .