II GZ 393/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 659/26 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I.B. na decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 grudnia 2025 nr BP.570.127.2024.2401 w przedmiocie stwierdzenia utraty dobrej reputacji osoby zarządzającej transportem postanawia: oddalić zażalenie.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 maja 2026 r. (sygn. akt VI SA/Wa 659/26) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I.B. (dalej przywołana jako: "Skarżąca", "Strona") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 grudnia 2025 r. nr BP.570.127.2024.2401 w przedmiocie stwierdzenia utraty dobrej reputacji osoby zarządzającej transportem. W treści uzasadnienia WSA wskazał, że w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. WSA uznał, że rozpoznawany wniosek nie zawiera żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych faktów i zdarzeń, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. 2. Zażalenie na ww. postanowienie złożyła Skarżąca, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego zmianę przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że Skarżąca nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy wykonanie tej decyzji przed rozpoznaniem skargi może doprowadzić do utraty przez Skarżącą możliwości wykonywania funkcji osoby zarządzającej transportem, utraty dobrej reputacji i wiarygodności zawodowej, utraty zaufania kontrahentów, pogorszenia pozycji rynkowej przedsiębiorstwa B. Sp. z o.o., konieczności reorganizacji jego działalności, a także powstania znacznych szkód majątkowych, organizacyjnych i wizerunkowych, których nie będzie można w pełni usunąć nawet w przypadku późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji, co oznacza, że w sprawie zachodzi zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: 3. zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien odnosić się do konkretnych (realnych) zdarzeń (okoliczności, które mogą wystąpić w przyszłości) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Strona powinna w tym celu należycie uzasadnić złożony wniosek, tj. poprzeć go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania wspomnianego aktu lub czynności występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i aktualnych dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. 5. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, objęte kontrolą postanowienie Sądu pierwszej instancji o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zgodne z prawem i nie podważa go argumentacja zażalenia. 6. Przede wszystkim zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że Strona nie uprawdopodobniła, że nieudzielenie jej ochrony tymczasowej może pociągnąć za sobą skutki, w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania po jej stronie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie wykazała swojej sytuacji finansowej ani nie przedłożyła żadnych dokumentów na poparcie zgłoszonych twierdzeń, a zatem dokonanie ustalenia, jaki konkretnie wpływ mogłoby wywrzeć wykonanie zaskarżonej decyzji na Skarżącej (tj. czy wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki i/lub znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.), okazało się niemożliwe. Oznacza to, że pozytywna ocena gołosłownego w istocie wniosku, była wykluczona. 7. Zażalenie, wskazujące na "utratę przez Skarżącą możliwości wykonywania funkcji osoby zarządzającej transportem, utraty dobrej reputacji i wiarygodności zawodowej, utraty zaufania kontrahentów, pogorszenia pozycji rynkowej przedsiębiorstwa B. Sp. z o.o., konieczności reorganizacji jego działalności, a także powstania znacznych szkód majątkowych, organizacyjnych i wizerunkowych", nie pozwala na podważenie prawidłowej oceny Sądu pierwszej instancji w tym zakresie. Trudno bowiem uznać, aby wskazane w zażaleniu nieudokumentowane okoliczności, stanowiły uprawdopodobnienie wystąpienia w sprawie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie przedstawiła dokumentów potwierdzających jej sytuację zdrowotną i majątkową. 8. W związku z powyższym Skarżąca tak we wniosku, jak i w zażaleniu nie uprawdopodobniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. 9. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. .