II GZ 392/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu z urzędu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 392/14 oddalającym zażalenie P. G. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 442/14 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. G. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego automatu do gry postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 392/14 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w wersie czternastym od góry w miejsce słowa "decyzję" wpisać wyraz "postanowienie".

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 166 ww. ustawy uprawnienie to obejmuje również postanowienia sądu. Omyłka pisarska w rozumieniu art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu. W rozpoznawanej sprawie na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 392/14 w wersie czternastym od góry mylnie wpisano rodzaj zaskarżonego rozstrzygnięcia organu tj. omyłkowo wpisano "na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T." zamiast "na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T.". W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. powyższą oczywistą omyłkę sprostował.