II GZ 376/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 11 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. Sp. z o.o. w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 3759/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 15 marca 2023 r., nr BP.502.405.2022.0155.BD2.379389 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "Sądem pierwszej instancji" lub "WSA") postanowieniem z 6 lipca 2023 r., odrzucił skargę T. Sp. z o.o. w O. (dalej zwaną "skarżącą") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej zwanego "GITD") 15 marca 2023 r., w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że przywołana decyzja GITD została doręczona skarżącej 21 marca 2023 r. Strona skargę na tą decyzję wniosła, nadając ją w urzędzie pocztowym, 21 kwietnia 2023 r. Sąd pierwszej instancji wskazując na treść art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej zwanej "p.p.s.a.") stwierdził, że skarga wniesiona została przez stronę z uchybieniem terminu, który wobec doręczenia stronie decyzji 21 marca 2023 r. upływał 20 kwietnia 2023 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA wskazując, że adres siedziby spółki jest jednocześnie adresem miejsca zamieszkania jej prezesa. Skarżąca poinformowała, że przesyłkę odebrała "babcia, która dopiero w późniejszym czasie zorientowała się, że ma w posiadaniu nie swój list". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie podważa prawidłowości postanowienia Sądu pierwszej instancji. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z analizy akt administracyjnych przedmiotowej sprawy decyzja GITD z 15 marca 2023 r. została odręczona prawidłowo 21 marca 2023 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki zawierającej powołane rozstrzygnięcie (k. 53 akt administracyjnych) i co również sama skarżąca potwierdza w zażaleniu. Jak zatem słusznie ustalił Sąd pierwszej instancji, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał 20 kwietnia 2023 r. Z odcisku stempla placówki pocztowej uwidocznionego na kopercie zawierającej skargę strony wynika, iż skarżąca nadała przedmiotową przesyłkę 21 kwietnia 2023 r. Niewątpliwie zatem uchybiła ona wynikającemu z powołanego art. 53 § 1 p.p.s.a. terminowi do skutecznego wniesienia skargi na ww. rozstrzygnięcie GITD. Podnoszone w zażaleniu okoliczności nie mogą służyć wykazaniu zachowania terminu do wniesienia skargi. Mogłyby ewentualnie stanowić podstawę orzekania w sprawie o jego przywrócenie, o ile rzecz jasna zaktualizowałyby się przesłanki przewidziane w stosownych przepisach prawa, do wykazania których jest zobowiązany wnioskodawca. Zauważyć jednak należy, że skarżąca nie wniosła o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi. W takim stanie sprawy Sąd pierwszej instancji zobligowany był do zastosowania w sprawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stanowiącego, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, co też niewadliwie uczynił. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.