II GZ 366/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 297/16 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej D. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt III SA/Po 297/16 oddalającego skargę D. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 297/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną D. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 października 2015 r. Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej oraz złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 grudnia 2016 r. Następnie w dniu 21 grudnia 2016 r. skarżąca uiściła wpis od skargi kasacyjnej. Nie został jednak sformułowany wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Sąd I instancji podkreślił, że skarga kasacyjna uchybia wymogowi z art. 176 § 2 in fine p.p.s.a., gdyż nie zawiera wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, a pomimo wezwania Sądu brak ten nie został uzupełniony. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie art. 178 p.p.s.a. oraz art. 181 § 1 i art. 182 § 1 p.p.s.a. Skarżąca podkreśliła, że pełnomocnik używając w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej określenia "proszę o nadanie skardze biegu", miał na myśli, aby skarga kasacyjna została rozpatrzona na zasadach ogólnych. Zwrot ten był skrótem pisarskim i myślowym. Pełnomocnik uznał, że skarga kasacyjna winna być rozpoznana na rozprawie zgodnie z art. 181 § 1 p.p.s.a. Jego zdaniem, ewentualne zrzeczenie się rozprawy dotyczy rozpoznania na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia, a nie od wyroku, dlatego w tej sprawie oświadczenie takie byłoby bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 176 § 2 in fine p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Powyższy element skargi kasacyjnej jest niezbędny dla nadania skardze kasacyjnej dalszego biegu z tej przyczyny, że w myśl art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wbrew stanowisku skarżącej, art. 182 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji, a Naczelny Sąd Administracyjny jest związany oświadczeniem wnoszącej skargę kasacyjną o zrzeczeniu się rozprawy, w sytuacji, gdy nie sprzeciwią się temu pozostałe strony postępowania. Dlatego przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej konieczne jest ustalenie intencji skarżącej kasacyjnie co do trybu, w którym skarga kasacyjna ma zostać rozpoznana. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie to było precyzyjne i zostało skierowane do zawodowego pełnomocnika. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, bowiem za takie uzupełnienie nie może być uznane zawarte w piśmie z dnia 22 grudnia 2016 r. stwierdzenie: "proszę o nadanie biegu skardze". Jak wynika z przytoczonych przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nadanie biegu skardze kasacyjnej może nastąpić zarówno poprzez skierowanie jej na rozprawę, jak i do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Wbrew jednoznacznej treści art. 176 § 2 in fine p.p.s.a. skarżąca nie wykonała zatem wezwania Sądu I instancji i nie złożyła wymaganego tym przepisem oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy albo wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie i z tej przyczyny, należało uznać, że Sąd I instancji, wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi kasacyjnej, prawidłowo zastosował art. 178 p.p.s.a. i odrzucił skargę kasacyjną. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.