II GZ 349/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 2814/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lipca 2022 r. nr BP.702.878.2022.2012.BEPO.4954 w sprawie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2023 r., sygn. VI SA/Wa 2814/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lipca 2022 r., nr BP.702.878.2022.2012.BEPO.4954, w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że pismem z dnia 10 września 2022 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lipca 2022 r., nr BP.702.878.2022.2012.BEPO.4954, w przedmiocie kary pieniężnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu złożenia jej po upływie trzydziestodniowego terminu. Sąd I instancji podniósł, że w rozpatrywanej sprawie decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2022 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji strona miała prawo wniesienia skargi na wskazaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 10 września 2022 r. (w sobotę). W tych okolicznościach za ostatni dzień terminu należało uznać dzień 12 września 2022 r. (poniedziałek) stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. Sąd I instancji podkreślił, że skarga na ww. decyzję została wniesiona w dniu 13 września 2022 r., a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd I instancji uznał, że nie mógł z powyższych powodów nadać skardze dalszego biegu, rozpatrzyć zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i przystąpić do kontroli jej zgodności z prawem. Wobec stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi, Sąd I instancji odstąpił od wzywania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, gdyż zgodnie z art. 222 p.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd I instancji postanowił odrzucić skargę na podstawie 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę poprzez rozpoznanie skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lipca 2022 r. Skarżący wniósł także o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez rozpoznanie skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lipca 2022 r. z jednoczesnym zawieszeniem postępowania egzekucyjnego i zobowiązania organu egzekucyjnego do zawieszenia prowadzonej egzekucji do czasu rozstrzygnięcia sprawy z uwzględnieniem prawomocnego wyroku sądu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono obrazę przepisów postępowania, naruszenie przepisów prawa materialnego strony składającej zażalenie oraz niewłaściwą interpretacje przepisów k.p.a. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że wniósł skargę w przedmiotowej sprawie w dniu 12 września 2023 r., a nie w dniu 13 września 2023 r. jak wskazał w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny, przez co dotrzymał terminu. W piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2024 r. skarżący sprostował zażalenie w zakresie zapisanej daty zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dnia od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd I instancji ustalenia i wyciągnięte z nich wnioski są prawidłowe. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lipca 2022 r. nr BP.702.878.2022.2012.BEPO.4954. Przedmiotową decyzję skarżący odebrał w dniu 11 sierpnia 2022 r., co potwierdził podpisując się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, natomiast skargę nadał w placówce pocztowej w dniu 13 września 2022 r. Datę nadania skargi potwierdza stempel na kopercie znajdującej się w aktach sprawy. Jakkolwiek skarżący w zażaleniu podważa datę nadania skargi – wskazując, że wysłał ją dzień wcześniej – to jednak jego twierdzenie nie może być uznane za wystarczające dla wykazania braku zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, albowiem nie zostało nawet w żaden sposób uprawdopodobnione. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skardze nie może było nadać biegu, albowiem została wniesiona po terminie, co aktualizując przesłanki stosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skutkowało jej odrzuceniem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.