II GZ 334/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 15/13 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 r. o sygn. akt VIII SAB/Wa 15/13 na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. odrzucił zażalenie M. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 11 września 2013 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 9 sierpnia 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną sporządzoną i wniesioną osobiście przez M. S. od postanowienia z dnia 8 lipca 2013 r. odrzucającego jego skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Sąd I instancji wskazał, że na obecnym etapie sprawy M. S. – mimo prawidłowego wezwania – nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia z dnia 3.10.2013 r. na postanowienie z dnia 11 września 2013 r. WSA w W. uznał, że skoro wezwanie do uiszczenia wpisu prawidłowo doręczono skarżącemu 28 lutego 2014 r., zaś przepisany prawem termin 7 dni na jego wykonanie upłynął w dniu 7 marca 2014 r., a z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, to zażalenie podlegało odrzuceniu. W zażaleniu z dnia 9 maja 2014 r. wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) M. S. domagał się uchylenia postanowienia WSA w W. z dnia 23 kwietnia 2014 r. Argumentował, że pomijanie przez Sąd jego próśb, które nie dotyczą kwoty 100 zł jest krzywdzące. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowane postanowienie WSA w W. z dnia 23 kwietnia 2014 r. jest prawidłowe. W uzasadnieniu Sąd I instancji zasadnie powołał art. 220 § 3 p.p.s.a. jako podstawę prawną odrzucenia zażalenia M. S. na postanowienie z dnia 11 września 2013 r. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że m.in. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dla M. S. oznacza to, że skoro nie opłacił kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od złożonego zażalenia z dnia 3.10.2013 r., chociaż był prawidłowo wezwany (wezwanie z dnia 25.02.2014 r.), to WSA w W. musiał zastosować wskazany przepis i odrzucić zażalenie. NSA wyjaśnia skarżącemu, że odrzucenie zażalenia z uwagi na nieopłacenie wpisu sądowego polegało na tym, że WSA w W. w ogóle nie poddał analizie argumentów opisanych w zażaleniu, ponieważ to do skarżącego należała inicjatywa nie tylko w terminowym wniesieniu zażalenia ale i opłaceniu go. Warunek opłacenia zażalenia wynika z treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., gdzie stwierdzono, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. M. S. nie spełnił tego warunku i nie opłacił kwoty 100 zł tytułem wpisu od zażalenia, więc przez swoje własne zaniechanie uniemożliwił WSA w W. rozpoznanie zażalenia. Dodatkowo NSA podkreśla, że nieporozumieniem jest twierdzenie, iż skarżący jest skrzywdzony prawidłowym stosowaniem ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez WSA w W. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.