II GZ 321/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1733/22 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej oraz zwrotu wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 5 września 2022 r., nr BP.501.773.2021.2058.ML6.260752 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 13 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 145/24 odrzucił skargę kasacyjną B. S. (dalej zwanego: "skarżącym") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (dalej zwanego: "Sądem pierwszej instancji", "WSA w Krakowie") z 31 sierpnia 2023 r. o sygnaturze akt III SA/Kr 1733/22. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w aktach sądowych brak było pełnomocnictwa skarżącego. Dołączone natomiast do skargi kasacyjnej pełnomocnictwo było jedynie kserokopią. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez: własnoręczne podpisanie skargi kasacyjnej i jej odpisu oraz złożenie prawidłowego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (brak podpisu), pełnomocnik skarżącego przesłał podpisaną skargę kasacyjną i jej dwa odpisy. Pomimo wskazania w piśmie przewodnim z 22 stycznia 2024 r., że przesyła również "dwa egzemplarze uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa" do pisma nie zostały dołączone powołane dokumenty. Wobec powyższego zachodziła podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej. Korespondencja zawierająca ww. postanowienie została doręczona w dniu 15 marca 2024 r. Pismem nadanym w dniu 21 marca 2024 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Wydanemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 p.p.s.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i przyjęcie, że w sprawie nie doszło do uzupełnienia w terminie braków formalnych skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia wskazano m.in., że w terminie wyznaczonym przez Sąd zostało skierowane do WSA pismo, którym uzupełniono braki formalne skargi kasacyjnej. Pełnomocnik stwierdził, że osobiście w tym dniu uwierzytelnił trzy odpisy pełnomocnictwa, z czego dwa zostały załączone do pisma uzupełniającego braki formalne skargi kasacyjnej, zaś jeden pozostał w dokumentach pełnomocnika. Wskazał, że treść każdego pisma wychodzącego z kancelarii jest skanowana, a następnie umieszczana w systemie informatycznym kancelarii. Ponadto podkreślił, że w systemie tym znajduje się wpis z 22 stycznia 2024 r., godz. 16:15 – wysyłka pisma zawierającego uzupełnienie braków skargi kasacyjnej. Do wpisu dołączony jest skan jednego egzemplarza pisma skierowanego do sądu, ze skanu wynika – zdaniem pełnomocnika – że do pisma załączono egzemplarz pełnomocnictwa, na dowód czego przedstawił on wydruki z systemu. Pełnomocnik skarżącego dalej podniósł, że analiza dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wskazuje, że oba egzemplarze pism zawierających uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej zostały w sądzie rozszyte, zaś jeden egzemplarz został wyrwany z akt. Zdaniem pełnomocnika istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że do zagubienia dokumentów i naruszenia integralności pisma złożonego przez pełnomocnika, doszło przez w sądzie pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że w art. 46 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") wymienione zostały podstawowe elementy składowe pisma strony. Stosownie do normy prawnej zawartej w § 3 tego przepisu, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony, a zatem tym określonym w art. 46 p.p.s.a. W myśl zaś art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 tej ustawy, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Jak stanowi z kolei art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Uwzględniając powyższe, należy wskazać, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy p.p.s.a. bowiem skarżący w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej. Argumenty podniesione w zażaleniu, dotyczące naruszenia integralności pisma nadesłanego przez pełnomocnika oraz potencjalnego zdekompletowania go w siedzibie Sądu pierwszej instancji nie znajdują potwierdzenia w przedstawionych przez pełnomocnika skarżącego dokumentach oraz aktach sprawy. Okoliczność złożenia dokumentu pełnomocnictwa odnotowywana jest przez pracownika biura podawczego WSA w Krakowie. Należy podkreślić, że adnotacja uczyniona przez pracownika biura podawczego na stemplu biura podawczego WSA w Krakowie, znajdująca się na dokumencie zażalenia, wskazuje że złożone zostało pismo z 21 marca 2024 r. w dwóch egzemplarzach, wraz z 7 załącznikami oraz dokumentem pełnomocnictwa. Tymczasem na będącym przedmiotem sporu piśmie z 22 stycznia 2024 r. odnotowano, że złożono pismo w dwóch egzemplarzach wraz z dwoma egzemplarzami skargi kasacyjnej. Nie odnotowano złożenia pełnomocnictwa. Powyższa praktyka odnotowywania załączników wynika z § 4 Zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie zasad biurowości w sądach administracyjnych (dalej zwanego: "Zasadami biurowości"), wydanego na podstawie art. 11 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) w myśl którego: "na piśmie wpływającym do sądu umieszcza się adnotację zawierającą nazwę sądu, datę wpływu pisma, informację o załącznikach oraz podpis przyjmującego pismo. Kopertę, w której pismo nadesłano, załącza się do pisma. Na pismach złożonych osobiście zamieszcza się adnotację "osob.". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności niniejszej sprawy oraz podniesione w zażaleniu argumenty nie podważają stanowiska zajętego przez Sąd pierwszej instancji. Nie dają one podstaw do jednoznacznego przyjęcia, że kwestionowane dokumenty znajdowały się w kopercie, a jednocześnie nie zostały odnotowane przez pracownika biura podawczego. Wygenerowanie potwierdzenie z systemu informatycznego Kancelarii nie stanowi potwierdzenia wysłania kompletnego pisma, a jedynie uprawnia do stwierdzenia, że dokumenty takie zostały przygotowane do wysłania. Zatem słusznie w zaskarżonym postanowieniu stwierdzono, że zachodziły podstawy do zastosowania art. 178 p.p.s.a. Przepis ten mający charakter bezwzględnie obowiązujący nie daje możliwości ponownego wezwania strony do uzupełniania braku formalnego skargi kasacyjnej w przypadku nieuzupełnienia go przez pełnomocnika. Wobec bezwzględnego charakteru regulacji argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogła podważyć stanowiska zajętego przez Sąd pierwszej instancji. Odnosząc się z kolei do podniesionego naruszenia integralności pisma złożonego przez pełnomocnika skarżącego, należy wskazać, ze rozszycie pisma i dołączenie do akt jedynie jego oryginału jest prawidłową praktyką wynikającą z analizy zapisów ww. Zasad biurowości. Jak wskazuje się w § 28 ust. 1 tego Zarządzenia Prezesa NSA – "pisma nadesłane w toku postępowania w sprawie dołącza się do akt w porządku chronologicznym, jednak dowody doręczenia wezwań i zawiadomień zamieszcza się przed protokołem posiedzenia, którego dotyczą." Z kolei w myśl § 2 ust. 3 Zasad biurowości odpis to "dokument zawierający pełną treść oryginału dokumentu sporządzony w dowolnej technice zapewniającej trwałość i niezmienność zawartych w nim informacji, potwierdzony za zgodność z oryginałem przez upoważnioną do tego celu osobę i opatrzony odciskiem lub nadrukiem pieczęci urzędowej oraz informacją "odpis". Z powyższego wynika, że do akt wszywane są wyłącznie oryginały pisma wraz z załącznikami. Odpis nie jest pismem, które powinno zostać dołączone do akt także i z tego powodu, że służy do doręczenia go innym uczestnikom postępowania, zatem zbędne jest trwałe umieszczanie go w aktach. Skoro do akt zostały wszyte odpisy, to był to błąd, który następnie prawidłowo został naprawiony. Nie może to natomiast świadczyć o zagubieniu dokumentu pełnomocnictwa w WSA w Krakowie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.