II GZ 306/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 marca 2024 r. sygn. akt I SA/Ke 409/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 3 sierpnia 2023 r. nr BP.500.250.2022.1103.KI13.443052 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

I Postanowieniem z dnia 28 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 409/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę M. M. (dalej jako: "Skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 3 sierpnia 2023 r. w przedmiocie kary pieniężnej. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że po przeprowadzeniu postępowania w zakresie prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 lutego 2024 r. został ostatecznie wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 20 października 2023 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 450 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o ostatecznym wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 11 marca 2024 r. Skarżący w zakreślonym terminie, tj. do 18 marca 2024 r. nie uiścił wpisu od skargi wobec tego skarga podlegała odrzuceniu. II Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając wadliwą ocenę materiału dowodowego dokonaną w sposób sprzeczny z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1060 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), a w konsekwencji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie. Nadto zarzucił wadliwą i błędną wykładanie przepisów prawa, a w konsekwencji i błędne zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego Skarżący wniósł o zmianę i uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz decyzji zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Złożona w niniejszej sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie prawomocnie oddalono wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 lutego 2024 r. Skarżący został ostatecznie wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 20 października 2023 r. dotyczącego uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania został doręczony Skarżącemu w dniu 11 marca 2024 r., co wynikało z urzędowego poświadczenia doręczenia. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. A zatem Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisy od skargi, jednakże nie uiścił w zakreślonym terminie przedmiotowego wpisu. Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.