II GZ 3/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 5/21 o odrzuceniu skargi Z.S. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwolnienia z funkcji biegłego sądowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 5/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z.S. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z [...] maja 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o zwolnienie P.M. z funkcji biegłego sądowego. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie z 18 maja 2020 r. zostało doręczone Z.S. 23 czerwca 2020 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał 23 lipca 2020 r. Skarga została natomiast złożona przez skarżącego administracji zakładu karnego 4 listopada 2020 r. Wobec tego skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") i z tej przyczyny Sąd ją odrzucił. Sąd wskazał ponadto, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o zachowaniu terminu do wniesienia skargi była okoliczność, że skarżący wystąpił 28 czerwca 2020 r. do Sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zdaniem WSA, treść art. 53 § 1 p.p.s.a. jest jednoznaczna i nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu zakreślonego w nim terminu. Dlatego też bieg terminu na złożenie skargi należało liczyć od doręczenia skarżącemu postanowienia Ministra Sprawiedliwości. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wskazał, że nie były przedstawione żadne dowody na to, że był badany przez biegłych sądowych P.M. i W.D. [...] października 2019 r. w [...] w [...]. Wydano niezgodną z prawdą opinię o jego stanie, co wpłynęło na wyrok wydany przez Sąd w [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z art. 83 § 1 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (...) jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. To samo dotyczy złożenia pisma (...) przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego (art. 83 § 4 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia jej po terminie, sąd skargę odrzuca (por. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rację miał Sąd pierwszej instancji, że skarżący nie dochował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Należy bowiem zauważyć, że postanowienie Ministra Sprawiedliwości zostało doręczone skarżącemu 23 czerwca 2020 r., skarga zaś została złożona w administracji Zakładu Karnego w [...] [....] listopada 2020 r., co wynika z adnotacji na kopercie (k. 4 akt sądowych). Wobec tego Sąd słusznie zauważył uchybienie terminu do wniesienia skargi i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Należy również podzielić stanowisko wyrażone przez WSA, że złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy 28 czerwca 2020 r. nie mogło skutkować uznaniem, że termin do wniesienia skargi został zachowany bądź przesunięciem rozpoczęcia biegu tego terminu. Ponadto, NSA wskazuje, że na etapie badania spełnienia przez skargę wymogów formalnych dostrzeżone zostało uchybienie terminu do jej wniesienia. Tym samym nie doszło do badania skargi pod kątem merytorycznych zarzutów i nie mogło dojść do kontroli legalności postanowienia Ministra Sprawiedliwości. Wobec tego sądy orzekające w niniejszej sprawie nie mogły odnieść się do argumentów podniesionych w skardze dotyczących przyczyn domagania się przez skarżącego odwołania biegłego sądowego. Argumenty w tym zakresie – z racji odrzucenia skargi – pozostawały poza zakresem wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.