II GZ 296/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2232/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA, Sąd pierwszej instancji), postanowieniem z 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2232/21, działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę L. B. (dalej: skarżący) na decyzję Komendanta Głównego Policji (dalej: KGP) z [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarządzeniem z 17 lutego 2022 r. (k. 68 akt sądowych) skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie (k. 39 akt sądowych) o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 8 marca 2022 r. (k. 70 akt sądowych). Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania skarżący nie uzupełnił wpisu sądowego. Wobec tego, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. W uzasadnieniu podał, że wnioskiem z 18 marca 2022 r., ze względu na chwilowy brak środków, poprosił Sąd o przedłużenie terminu wpłaty wspomnianej należności, oraz że z chwilą otrzymania zaskarżonego postanowienia, tj. 27 maja 2022 r. dokonał przelewu wpisu w kwocie 200 zł na konto Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takich przypadkach, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez skarżącego skargi na decyzję KGP, Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie, zarządzeniem z 18 sierpnia 2021 r. wezwał go do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia (k. 39 akt sądowych). Następnie pismem z 3 września 2021 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt VI SPP/Wa 195/21 pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. Skarżący nie wniósł sprzeciwu. W związku z tym, zarządzeniem z 17 lutego 2022 r. został on wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 18 sierpnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. W zakreślonym terminie, tj. do 15 marca 2022 r., skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W okolicznościach sprawy, nie budzi wątpliwości, że skarżący nie uiścił w terminie wpisu od skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy Referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania, a skarżący nie zastosował się do wezwania o wykonanie prawomocnego zarządzenia wzywającego o uiszczenie wpisu od skargi. Trzeba dodać, że strona uiściła wpis dopiero po otrzymaniu postanowienia WSA o odrzuceniu skargi, tj. 27 maja 2022 r. (k. 87 akt sądowych). W tym stanie sprawy Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę. Na marginesie należy zauważyć, że w przypadku gdy skarżący nie uiści wpisu od skargi podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi w takiej sytuacji wyłączną podstawę odrzucenia skargi. Sąd pierwszej instancji błędnie powołał jako podstawę postanowienia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. regulujący kwestię odrzucenia skargi w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Pismo sądowe, od którego nie została wniesiona wymagana opłata nie jest obarczone brakiem formalnym, w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a., a w związku z tym nie podlega ono odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.