II GZ 293/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. k. z siedzibą w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 25/17 w zakresie odrzucenia skargi A. Sp. k. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białymstoku z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 25/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę A. Sp. k. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białymstoku z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że A. Sp. k. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białymstoku z dnia [...] listopada 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2017 r. wezwano pełnomocnika spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącej w dniu 27 stycznia 2017 r., jednak do dnia orzekania przez Sąd I instancji wpis nie został uiszczony. Sąd I instancji podkreślił, że zgodnie art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. A. Sp. k. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w powiązaniu z art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., polegające na zaniechaniu wezwania samej strony skarżącej do podpisania i uiszczenia wpisu od skargi w ustawowym terminie, po bezskutecznym upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi przez pełnomocnika. W uzasadnieniu zażalenia spółka podniosła, że obowiązek wezwania przez wojewódzki sąd administracyjny strony do podpisania skargi w sytuacji, gdy pełnomocnik, który podpisał skargę nie wykazał się stosownym umocowaniem, znajduje odzwierciedlenie w aktualnym orzecznictwie NSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarżąca nie uiściła wpisu w terminie, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bowiem w dniu 3 lutego 2017 r. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił skargę, której braki fiskalne nie zostały uzupełnione w terminie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy podkreślić, że dotycząc one "konwalidacji" nieusuniętego braku formalnego w postaci braku pełnomocnictwa. Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę wyłącznie z powodu nieuiszczenia w wyznaczonym terminie wpisu od skargi. Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że wezwanie skarżącej do podpisania skargi osobiście, tak jak chciałaby tego skarżąca, prowadziłoby do uprzywilejowania stron korzystających z usług profesjonalnych pełnomocników względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. Z argumentacji autora zażalenia wynika bowiem, że w sprawie powinno dojść do "stopniowania" braków formalnych skargi – w przypadku nieuzupełnienia jednego z nich (w zakresie pełnomocnictwa) przez profesjonalnego pełnomocnika strona powinna dostać swoistą "drugą szansę", mogąc uzupełnić brak formalny skargi (tym razem w postaci podpisu) samodzielnie. Nie ulega natomiast wątpliwości, że w przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika profesjonalnego, skarga, której brak formalny (np. w postaci braku podpisu pod skargą) nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bez ponownego wezwania. Zdaniem Naczelnego sądu Administracyjnego, posiadanie profesjonalnego pełnomocnika ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez tego pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe, a nie dlatego, że stwarza dla sądu dodatkowe obowiązki względem obowiązków wobec stron, które takiego pełnomocnika nie mają (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 1157/16; z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2110/16 oraz z dnia 21 sierpnia 2015 r., II OSK 1971/15 - dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela przeciwnego stanowiska wyrażanego w orzeczeniach przytoczonych przez stronę skarżącą w zażaleniu. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.