II GZ 270/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt ll SA/Rz 95/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 listopada 2022 r., nr 1801-lOA.4246.81.2022 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2023 r., odrzucił skargę D. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 listopada 2022 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą na powołaną decyzję skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3.000 zł., w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania w tym przedmiocie. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 marca 2023 r. Sąd przywołując treść art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259;ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skuteczny termin do uiszczenia wpisu od skargi upływała z dniem 30 marca 2023 r. Stwierdził, że wskazany termin upłynął bezskutecznie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. D. T., zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 230 §1 i 2 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem nie podważa ono prawidłowości postanowienia Sądu I instancji. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Analiza akt sprawy wskazuje, co słusznie wskazał Sąd I instancji, że na podstawie zarządzenia z dnia 7 marca 2023 r., skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, w kwocie 3.000 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania w tym zakresie. Rzeczone wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 marca 2023 r. Wobec tego, jak również trafnie wskazał Sąd I instancji, skuteczny termin do wniesienia należnej opłaty od skargi upływała z dniem 30 marca 2023 r. Co również wynika z akt sprawy, wpis od skargi nie został przez stronę uiszczony. W takim stanie faktycznym sprawy Sąd I instancji zobligowany był do zastosowania przywołanego art. 220 § 3 p.p.s.a., skutkiem czego było niewadliwe odrzucenie wniesionej przez stronę skargi. Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu argumentacji pełnomocnika strony, że odmowa przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym pozbawia jej prawa merytorycznego rozpoznania jej sprawy, wskazać należy, na co również zwrócił uwagę Sąd I instancji, że postanowieniem z dnia 2 lutego 2023 r. referendarz sądowy odmówił zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Strona od powołanego orzeczenia nie wniosła zaś sprzeciwu, o którym mowa w art. 259 p.p.s.a.. Skutkiem niepoddania przez stronę kontroli orzeczenia w przedmiocie wywiedzionego przez nią wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy, w sytuacji gdy skarżąca nie została zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, Sąd I instancji zobligowany był do wezwania strony do uiszczenia należnego wpisu, co prawidłowo uczynił. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.