II GZ 270/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Po 67/13 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Po 67/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie na postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek o wyłączenie od orzekania sędziego sprawozdawcy B. K. Skarżący R. P. skorzystał z prawa do zażalenia i zażądał uchylenia powyższego postanowienia w całości. Postępowanie w zakresie przyznania skarżącemu prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2014 r. Sąd kasacyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o odmowie przyznania prawa pomocy. Na mocy zarządzenia z dnia 17 listopada 2014 r. skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Skarżący skorzystał z prawa do zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 943/15 oddalił zażalenie. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2014 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. R. P. został pouczony, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału jest prawomocne i wykonalne, na zarządzenie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone adresatowi w dniu 10 lutego 2016 r. W piśmie z dnia 16 lutego 2016 r. skarżący wniósł o uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz ponownie zgłosił żądanie przyznania prawa pomocy. Referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r., a po sprzeciwie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 r., umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: ppsa), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu – stosownie do art. 220 § 3 ppsa. Termin na uiszczenie wpisu od zażalenia w sprawie nie został przerwany i upłynął z dniem 17 lutego 2016 r. (środa). Skarżący nie wykonał wezwania. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 ppsa WSA w Poznaniu zażalenie odrzucił. Zażalenie na to postanowienie wniósł R. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ppsa, tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 ppsa, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 12 lutego 2014 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Poza sporem jest, że od tego zaskarżonego postanowienia skarżący był zobowiązany uiścić wpis sądowy czego w zakreślonym terminie nie uczynił. Powyższa okoliczność – stosownie do treści art. 220 § 3 ppsa – skutkowała odrzuceniem zażalenia. Wobec tego, stwierdzić należy, że kontrolując legalność postanowienia o odrzuceniu zażalenia, NSA powinien ocenić, czy skarżący został skutecznie wezwany do uiszczenia wpisu, a także czy nie zachodził wyjątek od zasady określonej w art. 199 ppsa. Badając sprawę w powyższym zakresie, NSA stwierdza, że skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia zarządzeniem z 17 listopada 2014 r. Powyższe zarządzenie jest prawomocne na skutek postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 943/15, w którym Sąd oddalając zażalenie R. P. uznał, że żądany wpis od zażalenia na postanowienie z dnia 12 lutego 2014 r. został określony prawidłowo. Podkreślenia również wymaga, że nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania. Po pierwsze sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i następnych ppsa. Skarżącemu nie zostało również przyznanie prawo pomocy, pomimo kilkukrotnego złożenia wniosku w tym zakresie. W ocenie NSA skoro więc skarżący, pomimo tego, że zostało mu doręczone prawidłowo wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie uzupełnił braku fiskalnego tego pisma, zasadnie Sąd I instancji odrzucił ten środek odwoławczy na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.