II GZ 269/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt ll SA/Rz 51/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 października 2022 r., nr 1801-IOA.4246.67.2022 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2023 r., odrzucił skargę M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 października 2022 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą na powołaną decyzję skarżący wezwany została do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3.000 zł., w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania w tym przedmiocie. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 kwietnia 2023 r. Sąd przywołując treść art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259;ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skuteczny termin do uiszczenia wpisu od skargi upływała z dniem 12 kwietnia 2023 r. Stwierdził również, że wskazany termin upłynął bezskutecznie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. M. W., zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 230 §1 i 2 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem nie podważa ono prawidłowości postanowienia Sądu I instancji. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Analiza akt sprawy wskazuje, co słusznie wskazał Sąd I instancji, że na podstawie zarządzenia z dnia 20 marca 2023 r., skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, w kwocie 3.000 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania w tym zakresie. Rzeczone wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 kwietnia 2023 r. Wobec tego, jak również trafnie wskazał Sąd I instancji, skuteczny termin do wniesienia należnej opłaty od skargi upływała z dniem 12 kwietnia 2023 r. Co również wynika z akt sprawy, wpis od skargi nie został przez stronę uiszczony. W takim stanie faktycznym sprawy Sąd I instancji zobligowany był do zastosowania przywołanego art. 220 § 3 p.p.s.a., skutkiem czego było niewadliwe odrzucenie wniesionej przez stronę skargi. Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu argumentacji pełnomocnika strony, że odmowa przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym pozbawia stronę prawa merytorycznego rozpoznania jej sprawy, wskazać należy, że postanowieniem z dnia 8 lutego 2023 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy – częściowego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. W takim stanie, gdy strona nie została zwolniona w ramach prawa pomocy z obowiązku uiszczenia należnych kosztów sądowych, Sąd I instancji prawidłowo wezwał stronę do uzupełnienia fiskalnego braku wniesionej skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od rzeczonej skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.