II GZ 25/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "A." Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 października 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 673/08 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 27 października 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 673/08 odrzucił zażalenie "A." Spółki z o.o. w W. na postanowienie z dnia 20 czerwca 2008 r. o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., w przypadku gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Z art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika zaś, że zaskarżalne jest postanowienie, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia już zawieszonego postępowania sądowoadministracyjnego. Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Z uwagi na to, że przedmiotem postanowienia z dnia 16 czerwca 2008 r. jest odmowa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. "A." Spółka z o.o. w W. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu Spółka podniosła, że kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia sprawy jest prawidłowe odczytanie przepisu art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W ocenie skarżącej Spółki, postanowieniami w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego są zarówno postanowienia o zawieszeniu, jak i o odmowie zawieszenia postępowania. Sformułowanie użyte w tym przepisie oznacza, że ustawodawca stworzył możliwość zaskarżenia obu postanowień dotyczących zawieszenia postępowania, tj. o zawieszeniu postępowania oraz o odmowie jego zawieszenia. Konkludując Spółka stwierdziła, że postanowienie wydane w niniejszej sprawie jest postanowieniem zaskarżalnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m. in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). Na mocy art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zaskarżeniu zażaleniem podlega postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Zwrot "zawieszenie postępowania" oznacza, że ustawodawca dopuścił możliwość zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia, którym sąd zawiesza postępowanie. Tym samym zwrotu tego nie można utożsamiać z rozstrzygnięciem, które nie doprowadza do zawieszenia postępowania, czyli postanowieniem o odmowie zawieszenia postępowania. Zauważyć także należy, że ustawodawca przewidując w przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwość wydania rozstrzygnięcia "pozytywnego" (zawieszenie) oraz "negatywnego" (odmowa zawieszenia), w sposób wyraźny stwierdza, czy oba takie rozstrzygnięcia są zaskarżalne, czy tylko jedno z nich. Na poparcie powyższego stwierdzenia przykładowo można wskazać przepis art. 194 § 1 pkt 2 p.p.s.a., gdzie wyraźnie dopuszczono możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 tej ustawy, jak również na odmowę wydania tego rodzaju rozstrzygnięcia. Przykładem sytuacji, gdzie tylko jedno z rozstrzygnięć jest zaskarżalne, jest dopuszczenie możliwości zaskarżenia wyłącznie postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Reasumując, gdyby intencją ustawodawcy było dopuszczenie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, to taka możliwość zostałaby wprost przewidziana w pkt 3 art. 194 § 1 p.p.s.a. Skoro taka możliwość nie wynika expresis verbis z treści tego przepisu, jak również z innych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to uznać należy, że na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, stronom nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Przedstawione wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie uznano, że nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OZ 224/07; z 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GZ 73/08; 17 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 142/08). W związku z tym, że art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odpowiada treścią art. 394 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), dalej powoływanej jako k.p.c., uprawnione jest powołanie się dodatkowo na orzecznictwo Sądu Najwyższego w kwestii dopuszczalności zaskarżenia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje (por. orzeczenie SN z dnia 28 sierpnia 1951 r., sygn. akt C 463/51, OSNC 1952/2/51). W ocenie Sądu Najwyższego unormowanie dopuszczalności zażalenia jest wyczerpujące (por. postanowienie SN z dnia 10 marca 1985 r., sygn. akt II CZ 19/85). Nie można zatem dokonywać wykładni prowadzącej do rozszerzenia katalogu zawartego w art. 394 § 1 k.p.c. i podobnie - w art. 194 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skoro przedmiotem postanowienia z dnia 20 czerwca 2008 r. jest odmowa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, postanowienie to jest niezaskarżalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo zatem odrzucił zażalenie Spółki, wskazując, że nie przysługuje na nie środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.