II GZ 248/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E.D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt II SAB/Bk 20/08 w zakresie zarządzenia zwrotu kwoty nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi E.D. na bezczynność Państwowego Przedsiębiorstwa Użyteczności Publicznej "Poczta Polska" Urząd Pocztowy B. 1 w B. w przedmiocie bezczynności organu w sprawie wydania zaświadczenia o listowej przesyłce poleconej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na podstawie przepisu art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zarządził zwrot na rzecz skarżącego E.D. kwoty 8 (osiem) złotych nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi E.D. na bezczynność Państwowego Przedsiębiorstwa Użyteczności Publicznej "Poczta Polska" Urząd Pocztowy B. 1 w B. w przedmiocie bezczynności organu w sprawie wydania zaświadczenia o listowej przesyłce poleconej. W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe zarządzenie E.D. zarzucił naruszenie § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie opłat kancelaryjnych i domagał się jego uchylenia i załatwienia sprawy zgodnie z jego "wnioskiem o zaświadczenie na podstawie akt sprawy". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone zarządzenie podlega uchyleniu. W myśl przepisu art. 234 § 1 p.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem, gdy odpis orzeczenia z uzasadnieniem podlega doręczeniu z urzędu. Przepis art. 236 p.p.s.a. stanowi upoważnienie ustawowe, na podstawie którego ww. rozporządzeniem w sprawie opłat kancelaryjnych Rada Ministrów określiła ich wysokość, uwzględniając, co wynika ze zdania drugiego tego przepisu, że opłatę pobiera się za każdą stronę wydanego dokumentu, że wysokość opłaty za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonego na wniosek nie może być wyższa niż dwieście złotych, oraz że za wydanie dokumentu sporządzonego w języku obcym lub zawierającego tabelę należy określić podwyższenie opłaty. Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych, za każdą stronę odpisu, zaświadczenia, wyciągu lub innego dokumentu wydawanego na wniosek na podstawie akt sprawy sądowoadministracyjnej oraz za stwierdzenie prawomocności pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 10 zł. W myśl z kolei ust. 2 tego przepisu za kopie i wydruki dokumentów z akt sprawy sądowoadministracyjnej wydawane na wniosek pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 2 zł za każdą stronę kserokopii lub wydruku. Istota rozpoznawanej sprawy polega w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, na ustaleniu przez Sąd I instancji, jaka była intencja wnioskującego, wyrażona w piśmie z dnia 30 kwietnia 2008 r., czy żądał on wydania zaświadczenia, czy też odpisu pisma znajdującego się na karcie 19 akt sądowych. Z akt sprawy wynika bowiem, że w piśmie z dnia 30 kwietnia 2008 r. skarżący wnosił o "zaświadczenie o treści dokumentu znajdującego się w teczce aktowej sprawy na karcie nr 19 (...) które to zaświadczenie (...) powinno być kopią kserograficzną tego dokumentu poświadczoną za zgodność z oryginałem przez Sąd". Należy przy tym zauważyć, że wraz z wnioskiem skarżący uiścił opłatę kancelaryjną w wysokości określonej w § 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie opłat kancelaryjnych, to jest 10 zł (dowód uiszczenie opłaty - k. 27 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że treść pisma z dnia 30 kwietnia 2008 r. nie jest jednoznaczna, niemniej z całą pewnością skarżący nie żądał wydania kserokopii pisma z karty 19 akt sądowych. Nieprecyzyjnie wyrażone żądanie skarżącego zostało omyłkowo potraktowane, jako wniosek o wydanie kopii dokumentu, co skutkowało wpierw wydaniem zarządzenia z dnia 5 maja 2008 r. (k. 26 akt sądowych), a następnie zaskarżonego zarządzenia z dnia 8 maja 2008 r. o zwrocie skarżącemu kwoty 8 zł tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej (różnicy pomiędzy kosztami pobranymi, a kosztami należnymi w rozumieniu art. 225 p.p.s.a.) mając na uwadze, że w myśl § 1 ust. 2 rozporządzenia w sprawie opłat kancelaryjnych za każdą stronę kserokopii pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 2 zł. Dla rozpoznawanej sprawy nie ma znaczenia, że wnioskującemu wydano kserokopię wnioskowanego dokumentu oraz to, że w zakresie wniosku z dnia 30 kwietnia 2008 r. Sąd I instancji w dalszym ciągu pozostaje bezczynny. Sąd I instancji ma bowiem obowiązek wpierw ustalić, jaka jest treść żądania zawartego w omawianym wniosku. Z uwagi na to, że w zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący podniósł, iż treść jego żądania nie została prawidłowo odczytana przez Sąd I instancji, w tym zakresie należało uznać wniesione zażalenie za zasadne. Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie przepisów art. 185 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie opłat kancelaryjnych orzekł, jak w sentencji.