II GZ 246/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2017 r.; sygn. akt VI SA/Wa 2333/16 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [A.] Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2016 r.; nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia: oddalić zażalenie.

P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] września 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję z [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej w P. [...], w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), podając w uzasadnieniu między innymi, że w sprawie zachodzą obie pozytywne przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...] stycznia 2017 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd podał, że spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków i w efekcie zachwianie płynności finansowej. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ przedsiębiorców prowadzących apteki do innych hurtowni, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Główny Inspektor Farmaceutyczny złożył zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez wydanie postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Podstawę prawną umożliwiającą sądowi administracyjnemu wstrzymanie bądź odmowę wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.: dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z powołanym przepisem sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości, bądź w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez użyte w przywołanym przepisie pojęcie szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Analizując pod tym kątem złożony wniosek, uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz zażalenie, NSA stwierdził, że argumentacja przedstawiona w zażaleniu nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podkreślić, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie bierze pod uwagę okoliczności, które doprowadziły do jej wydania, lecz bada wyłącznie, czy zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z tym przyczyny wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, tak akcentowane w zażaleniu nie mogły mieć wpływu na ocenę zasadności wniosku skarżącej. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że istniały podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje bowiem likwidację hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez skarżącą spółkę. Zgodzić należy się z argumentacją Sądu pierwszej instancji, że w takiej sytuacji powstaje niebezpieczeństwo powstania szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca utraci możliwość prowadzenia działalności gospodarczej, co w konsekwencji może prowadzić do zachwiania płynności finansowej spółki poprzez utratę dochodów związanych ze sprzedażą leków. Likwidacja hurtowni i związana z tym konieczność zwolnienia personelu, który może znaleźć nowe miejsce zatrudnienia, może spowodować istotne utrudnienie w ponownym uruchomieniu hurtowni. Dodatkowe koszty wygeneruje konieczność wypowiedzenia umowy najmu lokalu, bowiem podmiot racjonalnie prowadzący przedsiębiorstwo, nie będzie wynajmować lokalu, dostosowanego do prowadzenia hurtowni, jeżeli nie może wykonywać działalności w tym zakresie. Zaprzestanie prowadzenia hurtowni na skutek wykonania zaskarżonej decyzji niewątpliwie doprowadzi do utraty kontrahentów i pozycji na rynku jaką ma skarżąca. Jej odbudowanie w przypadku uwzględnienia skargi wymagałoby czasu i nakładów (tak też NSA w postanowieniu z dnia 10 czerwca 2015 r., II GSK 1164/15). Mając na uwadze powyższe, argumenty przedstawione przez organ w zażaleniu nie mogły mieć wpływu na ocenę rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Organ w żaden sposób nie podważył tezy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, innymi słowy, nie podważył stanowiska Sądu pierwszej instancji, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjnej oddalił zażalenie.