II GZ 241/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. G. Sp. z o.o. w Sz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 224/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. G. Sp. z o.o. w Sz. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę E. G. Sp. z o.o. w Sz. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2022 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Zwrócił również stronie uiszczony od tejże skargi wpis w kwocie 100 zł. Sąd wskazał, że w związku w wniesieniem przez spółkę reprezentowanej przez pełnomocnika skargi na powołaną decyzję, strona została wezwana zarządzeniem z dnia 10 marca 2022 r., do złożenie udzielonego radcy prawnemu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed sądem administracyjnymi lub sądami administracyjnymi, z pouczeniem, że nieusunięcie tego braku spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi spółki w dniu 18 marca 2022 r. Sąd I instancji stwierdził, ze termin do usunięcia stwierdzonego braku skargi upływał z dniem 25 marca 2022 r. (piątek). Wymaganego pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu, strona skarżąca nie przedstawiła, co uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu. E. G. Sp. z o.o. w Sz., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), poprzez jego zastosowanie, pomimo braku przesłanek ku jego zastosowaniu. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Wnoszący zażalenie kwestionując zasadność zastosowania przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wskazał w motywach, że przyczyną nieuzupełnienia braku formalnego skargi – nienadesłania przez reprezentującego spółkę radcy prawnego pełnomocnictwa do występowania w jej imieniu przed sądami administracyjnymi – było faktyczne nieotrzymanie wezwania w powołanym zakresie. Pełnomocnik spółki wskazał bowiem, że przesyłka adresowana do niego zawierała wyłącznie odpowiedź organu na skargę wyraz z pismem przewodnim Sądu o doręczeniu rzeczonej odpowiedzi. Na tą okoliczność wnoszący zażalenie przedłożył doręczony mu odpis odpowiedzi na skargę wraz z wymienionym pismem oraz kopertę, w której zostały nadesłane. Analiza akt przedmiotowej sprawy nie wskazuje na zasadność podniesionej w zażaleniu argumentacji i nie budzi w jej świetle uzasadnionych wątpliwości co do podjętych czynności kancelaryjnych zmierzających do doręczenia pełnomocnikowi spółki zarówno odpowiedzi organu na skargę jak i wezwania do uzupełnienia jej braków. Jak bowiem wynika z treści kart 17 i 18 akt sprawy, zarówno wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz pismo o doręczeniu odpowiedzi na skargę zostały sporządzone w dniu 16 marca 2022 r., a następnie wysłane na adres kancelarii pełnomocnika spółki w dniu 17 marca 2022 r. Kwestią zaś najważniejszą z punktu widzenia kontroli postanowienia Sądu I instancji, jest fakt, że ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji skierowanej do radcy prawnego P. K. wynika, iż w dniu 18 marca 2022 r., doręczono mu w jednej przesyłce zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi jak i odpis odpowiedzi na skargę (k: 19 akt sprawy). W takim stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze przedłożone wraz z zażaleniem dokumenty i pomieszczoną w jego uzasadnieniu argumentację, nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości przygotowania i doręczenia pełnomocnikowi spółki wezwania do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego wywiedzionej przez nią skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.