II GZ 239/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2023 r., sygn. akt VI SO/Wa 4/22 o odrzuceniu zażalenia Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2022 r. sygn. akt VI SO/Wa 4/22 w przedmiocie wymierzenia Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 września 2023 r., sygn. akt VI SO/Wa 4/22, odrzucił zażalenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej na postanowienie z dnia 20 czerwca 2022 r. o wymierzeniu Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej grzywny w sprawie z wniosku G. K.. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że postanowieniem WSA w Warszawie z 20 czerwca 2022 r. nałożono na Prezydium NRA grzywnę w wysokości 200 złotych za nieprzekazanie skargi G. K. do Sądu. Postanowienie wraz z uzasadnieniem doręczono organowi 11 lipca 2022 r. (k. 36 akt sprawy). Organ nie wniósł zażalenia. Z możliwości zaskarżenia postanowienia skorzystała wnioskodawczyni i 21 lipca 2023 r. wniosła zażalenie. Zostało ono oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 23 marca 2023 r., sygn. II GZ 66/23. Odpis prawomocnego postanowienia wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności został doręczony Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej 7 lipca 2023 r. Przywołując brzmienie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) oraz art. 194 § 2 p.p.s.a. WSA w Warszawie wskazał, że postanowienie z 20 czerwca 2022 r. zostało doręczone organowi 11 lipca 2022 r. Siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia mijał zatem 18 lipca 2022 r. Zażalenie wniesiono 14 lipca 2023 r., a więc po upływie ustawowego terminu. W związku z powyższym, zażalenie zostało odrzucone jako spóźnione. W zażaleniu pełnomocnik organu zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych polegający na odrzuceniu zażalenia i zaniechaniu umorzenia niniejszego postępowania, podczas gdy Wnioskodawczyni utraciła legitymację strony w niniejszym postępowaniu wskutek prawomocnego i wykonalnego wydalenia Wnioskodawczyni z Adwokatury. W związku z powyższym pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko pełnomocnik wskazał, że zaskarżone postanowienie Sądu nie jest słuszne. W niniejszym postępowaniu Wnioskodawczyni legitymowana jako strona, brała czynny udział w postępowaniu. G. K. została prawomocnie wydalona z Adwokatury, przez co straciła przymiot strony w niniejszym postępowaniu. W odpowiedzi na zażalenie Pani G. K. wniosła o odrzucenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. Należy zauważyć, że na obecnym etapie postępowania istota sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 20 czerwca 2022 r., którym nałożono na Prezydium NRA grzywnę za nieusprawiedliwione uchybienie ustawowemu terminowi przewidzianemu w art. 54 § 1 p.p.s.a. na przekazanie do Sądu akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę. Przedmiotem oceny na obecnym etapie jest zatem kwestia, czy zażalenie Prezydium NRA na powyższe postanowienie zostało wniesione w terminie. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stosownie natomiast do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci zażalenie na postanowienie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Należy wskazać, że termin o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. ma charakter ustawowy i nie podlega przedłużeniu. Postanowienie WSA z 20 czerwca 2022 r. wraz z uzasadnieniem zostało doręczone organowi 11 lipca 2022 r. (k. 36 akt sprawy). Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia mijał zatem 18 lipca 2022 r. Natomiast zażalenie wniesiono 14 lipca 2023 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Opóźnienie strony było zatem znaczne, niemal roczne. Co istotne, powyższa okoliczność nie została przez pełnomocnika organu w treści zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 7 września 2023 r. w żaden sposób zakwestionowana. Za całkowicie niezrozumiały zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać podniesiony w zażaleniu zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, mający polegać na "odrzuceniu zażalenia skarżącej i zaniechaniu umorzenia niniejszego postępowania, podczas gdy Wnioskodawczyni utraciła legitymację strony w niniejszym postępowaniu i wskutek prawomocnego i wykonalnego wydalenia Wnioskodawczyni z Adwokatury". Powyższy zarzut w żaden sposób nie koresponduje ze stanem faktycznym sprawy, jak również przedmiotem rozstrzygnięcia będącego przedmiotem zaskarżenia na obecnym etapie postępowania. Z tych też przyczyn w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może on uwzględniony i stanowić podstawy podważenia okoliczności, która legła u podstaw wydania zaskarżonego postanowienia, tj. prawie rocznego uchybienia terminowi do wniesienia przez organ zażalenia. Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie z 7 września 2023 r. jest zgodne z prawem i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.