II GZ 231/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. S.A. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 589/22 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S.A. w K. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia 14 stycznia 2022 r. znak BOL.610.131.2021 w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 2 sierpnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 589/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. S.A. z siedzibą w K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia 14 stycznia 2022 r. znak: BOL.610.131.2021 w przedmiocie zakazu wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego w postaci artykułu "[...] mleko modyfikowane dla dzieci już od 2,5 roku życia wzbogacone w witaminy i składniki mineralne a 600 g)". Sąd I instancji uznał, że podstawą zakazu było wskazanie na nieprawidłowość oznakowania produktu, które może narażać konsumenta na nabywanie produktu niezgodnego z ich oczekiwaniem. Podkreślił, że ochrona interesu konsumentów (rodziców i dzieci) winna mieć pierwszeństwo przed ewentualnymi skutkami ekonomicznymi wykonania decyzji (brak zysku ze sprzedaży, upływ terminu ważności produktu i konieczność jego zutylizowania), których odwrócenie będzie możliwe np. w trybie odszkodowawczym za działania władzy publicznej. Sąd I instancji w odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wyjaśnił, że podnoszona przez skarżącą spółkę okoliczność odnosząca się do ryzyka naruszenia (uszczerbku) dóbr osobistych w związku z wydaniem decyzji, może być rozstrzygana jedynie w postępowaniu cywilnym, a nie sądowoadministracyjnym. Natomiast utrata zaufania konsumentów, nie może wpływać na rozstrzygnięcie, co do przedmiotowego wniosku, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana w celu ochrony konsumentów. Nie antycypując oceny co do legalności zaskarżonych decyzji, Sąd I instancji, podkreślił, że okoliczności podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniają przyznania ochrony tymczasowej. Powyższe postanowienie spółka zaskarżyła w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji służy ochronie tymczasowej przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby wywołać decyzja ostateczna, zanim zostanie przeprowadzona sądowoadministracyjna kontrola jej legalności. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, okoliczności i faktów, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo przyjął, że wniosek skarżącego nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Złożenie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej nie oznacza, że automatycznie dochodzi do skutku wstrzymania oczekiwanego przez wnioskodawcę, a mianowicie wstrzymania wykonania decyzji. Na podstawie złożonego wniosku i zawartej w jego uzasadnieniu argumentacji Sąd ocenia jedynie, czy podane przez wnioskodawcę okoliczności w istocie uprawdopodobniają zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy potrzeba ochrony interesu konsumentów powinna mieć pierwszeństwo. Zwłaszcza, gdy w tej mierze odwołać się do przedmiotu regulacji oraz celów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tekst jednolity Dz.U z 2021 r., poz. 630), na podstawie której wydano przedmiotową decyzję. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w doktrynie, wydanie decyzji o zakazie wprowadzania tego artykułu rolno-spożywczego do obrotu stanowi wyraz ochrony interesów konsumenta (A. Jaczyńska [w:] Ustawa o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Komentarz, LEX/el. 2023, art. 29). Sąd I instancji zasadnie ocenił, że dobro prawnie chronione, tj. ochrona interesu konsumentów (rodziców i dzieci) ma pierwszeństwo względem okoliczności podnoszonych przez spółkę. Wobec powyższego nie było podstaw do stwierdzenia wadliwości postanowienia Sądu I instancji. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.