II GZ 228/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 441/21 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska asesora komorniczego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 15 marca 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 441/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez A. M. decyzji Ministra Sprawiedliwości z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie odwołania ze stanowiska asesora komorniczego, wskazując, że utrata przez skarżącego zajmowanego stanowiska, a co za tym idzie brak możliwości wykonywania pracy w wyuczonym zawodzie, zgodnie ze swoimi kompetencjami i umiejętnościami oraz związana z tym niewątpliwie utrata źródła dochodu uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Minister Sprawiedliwości, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez błędne przyjęcie przez Sąd, że skarżący uprawdopodobnił zaistnienie wystąpienia przesłanek z tego przepisu tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znaczenia znacznej szkody i spowodowania powstania trudnych do odwrócenie skutków. Wskazał, że zaistnienie przesłanki ukończenia przez asesora 65 lat warunkowało podjęcie decyzji o jego odwołaniu. Jest to tzw. decyzja związana, podjęta przez właściwy organ bez możliwości wydania innego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej. Podkreślenia wymaga, że art. 61 § 3 zdanie pierwsze in fine wymaga tylko zagrożenia wystąpienia ustawowych przesłanek ("zachodzące niebezpieczeństwo"), co oznacza, że można spodziewać się ich wystąpienia na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski: Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy" 2005, nr 14, s. 677). W ocenie NSA skarżący uprawdopodobnił zaistnienie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast wywody organu zawarte w zażaleniu skupiają się na trafności podjętej decyzji. Tymczasem – jak słusznie zauważył Sąd I instancji - w postępowaniu w przedmiocie wstrzymania wykonania merytoryczne odnoszenie się do treści decyzji nie powinno mieć miejsca. W tym postępowaniu sąd bada przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., a nie bada legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.