II GZ 216/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 4114/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 października 2025 r. nr BTM.DR.574.76.2025.1488 w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 lutego 2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 4114/25 na skutek wniosku R. N. (Skarżący) odmówił wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 9 października 2025 r., nr BTM.DR.574.76.2025.1488 w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Sąd stanął na stanowisku, że w chwili orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż zaskarżoną decyzją zawieszono zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego do 28 października 2025 r. Powyższe oznacza, jak zauważył Sąd, że skarżona decyzja została już wykonana. W związku z uznaniem, że ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowym nie mogła zostać przyznana, Sąd oddalił wniosek na zasadzie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej p.p.s.a.). Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł zażalenie na opisane wyżej postanowienie, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu podniósł, że wskutek zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, adresat czyli w tym wypadku Skarżący jest zobowiązany do powstrzymania się od wykonywania czynności związanych z wykonywaniem zawodu przewoźnika. Dodał, że decyzja zawieszająca związana jest z decyzją o utracie dobrej reputacji i nie może zostać wydana bez istnienia takiej decyzji o utracie dobrej reputacji. Wskazał także, że w przedmiotowej sprawie toczy się postępowanie skargowe przed WSA w Warszawie pod sygn. akt "VI SA/Wa 3230/30", w którym został wydany wyrok uchylający decyzję o utracie dobrej reputacji, więc - w ocenie pełnomocnika - byt decyzji o zawieszeniu wykonywania zawodu przewoźnika drogowego jest wysoce zagrożony i nieuzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo uwzględnił kluczową dla wyniku rozpoznawanego wniosku okoliczność, a mianowicie że skutki wynikające z wykonania zaskarżonego w sprawie aktu administracyjnego już wystąpiły, bowiem zezwolenie na wykonywanie przez Skarżącego zawodu przewoźnika zawieszono do 28 października 2025 r. Przypomnieć należy, że stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Niemniej, jak słusznie stwierdził to Sąd pierwszej instancji, instytucja wstrzymania wykonania ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusowym, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (T. Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz - T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska pod redakcją T. Wosia, wyd. 4, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2011, s. 424). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Skarżący przedmiotem skargi uczynił decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 9 października 2025 r., którą organ ten zawiesił do 28 października 2025. zezwolenie na wykonywanie przez Skarżącego zawodu przewoźnika drogowego. Oznacza to, że zarówno w dniu złożenia wniosku (17 listopada 2025 r.), jak i w dniu wydania przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia (17 lutego 2026 r.), decyzja była już wykonana a skutek, którego wstrzymania domagał się Skarżący wystąpił. Objęcie ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć zaś miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania jest bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienia NSA z: 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 410/10; 12 lutego 2019 r., sygn. akt I OSK 77/19; 22 maja 2026 r., sygn. akt III OZ 198/26). Ustawodawca nie przewidział uprawnień Sądu do odwrócenia skutków wydanych wobec Skarżącego decyzji. W tej sytuacji, skutki kwestionowanej przez niego decyzji mogą być zniwelowane jedynie przez pozytywne dla Skarżącego orzeczenie sądu administracyjnego uwzględniające skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia NSA z: 12 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 896/08; 4 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1591/15; 13 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1085/17; 27 marca 2018 r., sygn. akt I OZ 277/18; 23 października 2018 r., sygn. akt I OSK 3524/18; 1 grudnia 2020 r., sygn. akt I OZ 1004/20; 31 marca 2022 r., sygn. akt III OZ 199/22; 20 września 2022 r., sygn. akt III OSK 1873/22 oraz 23 września 2022 r., sygn. akt III OZ 486/22). Dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bez znaczenia pozostaje czy została ona wydana z naruszeniem prawa jak również stopień prawdopodobieństwa wyeliminowania jej z obrotu. W uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 wyjaśniono, że ustawodawca nie wiąże - choćby w najmniejszym stopniu - wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi. Dlatego też podnoszone w tym zakresie twierdzenia Skarżącego o wpływie na wynik zaskarżonej w tej sprawie decyzji wyroku WSA w Warszawie z 25 lutego 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 3230/25, nie stanowią takiego rodzaju argumentacji, która uzasadniałaby konieczność udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej. Podobnie stwierdzenie przez Sąd w wydanym w tamtej sprawie postanowieniu z 25 listopada 2025 r. odmawiającym wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie utraty dobrej reputacji, że decyzja ta nie wywołuje bezpośrednio skutków prawnych, a dopiero wydanie decyzji o zawieszeniu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego wpływa bezpośrednio na sytuację prawną strony, nie oznacza jeszcze, że przedmiotowy wniosek powinien zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.