II GZ 211/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 101/21 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi S.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 101/21, odrzucił skargę S. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Sąd I instancji wskazał, że ww. decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w R. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika P. Urzędu Celno – Skarbowego w P. z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Z dołączonego do nadesłanych akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 16 grudnia 2020 r. (k. 38). Zatem ustawowo określony 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upłynął z dniem 15 stycznia 2021 r. Skarżący wniósł zaś skargę z uchybieniem terminu w dniu 20 stycznia 2021 r., co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej po terminie, pomimo, że skarga została wniesiona w przewidzianym przepisami terminie, tj. w okresie trzydziestu dni od dnia odbioru przez skarżącego decyzji organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Wobec tego, że przepisy jasno i kategorycznie określają w jakim terminie wnosi się skargę do sądu i jakie są konsekwencje przekroczenia tego terminu, sąd nie ma w tym względzie żadnego pola do własnej oceny, czy wydania decyzji uznaniowej, gdyż związany jest stanowczym brzmieniem przepisów prawa (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt II GZ 638/17). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia [...] grudnia 2020 r., została skarżącemu prawidłowo doręczona w dniu 16 grudnia 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 38). Zatem termin na złożenie skargi upłynął z dniem 15 stycznia 2021 r. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 20 stycznia 2021 r., więc zgodnie z prawem WSA odrzucił ją jako spóźnioną (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Data odebrania przez skarżącego zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R., tj. 16 grudnia 2020 r. wynika w sposób dostatecznie jasny ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym, który - jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (zob. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II OZ 1209/20). W takiej sytuacji należy ocenić twierdzenia autora zażalenia, że odebrał korespondencję zawierającą ww. decyzję w dniu 21 grudnia 2021 r. - jako gołosłowne i niepodważające wniosków płynących z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.