II GZ 210/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. L. S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt II GZ 210/22 o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego w sprawie z zażalenia M. L. S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 3123/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. L. S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia 12 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru ośrodków szkolenia i egzaminowania postanawia: oddalić wniosek

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt II GZ 210/22, po rozpoznaniu zażalenia M. L. S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 3123/21, w sprawie ze skargi M. L. S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia 12 października 2021 r. w przedmiocie zakazu wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru ośrodków szkolenia i egzaminowania postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie. Odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2022 r., został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 sierpnia 2022 r. Wnioskiem z dnia 17 sierpnia 2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Naczelny Sąd Administracyjny w powyższym postanowieniu nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania, pomimo złożonego w tym zakresie wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest uzasadniony. Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie postanowienia NSA w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego został złożony przez stronę w przewidzianym przez ustawę terminie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie. Według tej zasady, każdą stronę obciążają poniesione przez nią koszty postępowania związane z jej udziałem w postępowaniu bez prawa domagania się zwrotu tych kosztów od innej strony. Odnosi się ona zarówno do postępowania przed sądem pierwszej instancji, jak i postępowania przed sądem drugiej instancji. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami zostały ściśle unormowane w art. 200, 201, 203 i 204 p.p.s.a., poprzez związanie orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami z tym, jakim orzeczeniem kończy się postępowanie sądowe. Z kolei art. 209 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, w jakich przypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Odnosząc się do złożonego wniosku o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt II GZ 210/22 o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest zatem w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie. W szczególności brak jest takiej możliwości w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, gdyż art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym, które dawałoby podstawę do odpowiedniego stosowania w przypadku oddalenia zażalenia art. 204 pkt 2 p.p.s.a. - przepisu, który pozwala obciążyć organ kosztami postępowania kasacyjnego gdy oddalono skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę. Przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2004 r., sygn. akt FZ 504/04, postanowienie NSA z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt FZ 266/04, postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2007 r., II FZ 12/07). Mając na uwadze powyższe, domaganie się zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego poprzez stronę wnoszącą odpowiedź na zażalenie, nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach i dlatego na podstawie art. 157 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.