II GZ 2/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. Sp. z o.o. we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 325/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2023 r., nr 0201-IOV-21.6181.1.2023.4 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 16 listopada 2023 r., odrzucił skargę R. Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2023 r., w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą strona wezwana została do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS pełny lub aktualny na dzień wniesienia skargi) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 5 października 2023 r. Pismem z dnia 11 października 2023 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu, pełnomocnik skarżącej przedłożył odpis aktualny z KRS spółki ze stanem na dzień 11 października 2023 r. Sąd I instancji wskazał ponadto, że pełnomocnik strony skarżącej przedstawił pełnomocnictwo do prowadzenia przedmiotowej sprawy w imieniu spółki, udzielone w dniu 7 września 2023 r. przez A. S.. Strona skarżąca nie wykazała jednak, czy A. S. była uprawniona w dniu udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej. W ocenie Sądu przedstawiony przez stronę skarżącą odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego spółki zgodny ze stanem na dzień 11 października 2023 r. nie pozwalał na ustalenie, kto w dniu 7 września 2023 r. był uprawniony do reprezentacji spółki i mógł skutecznie udzielić pełnomocnictwa do działania w imieniu spółki. W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdził, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie, wobec czego skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. R. Sp. z o.o. we W., zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z przepisem art. 29 P.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy w związku z dowolnym przyjęciem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, że strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, podczas gdy strona skarżąca przedkładając w wyznaczonym przez Sąd terminie odpis aktualny z KRS skarżącej spółki uzupełniła w wyznaczonym terminie brak formalny skargi. Podnosząc ten zarzut strona wiosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie skardze strony dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. na przedstawiciela ustawowego lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., nałożono obowiązek wykazania ich umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis ten nie wskazuje, o jaki konkretnie dokument chodzi, jednakże w przypadku spółek kapitałowych przyjmuje się zasadniczo, że jest to dokument pochodzący z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z dni 29 maja 2019 r., sygn. akt II FZ 256/19). Do wykazania, że osoby działające jako organ osoby prawnej są uprawnione do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, nie jest konieczne, aby aktualny bądź zupełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego był sporządzony według stanu na dzień wystawienia dokumentu pełnomocnictwa procesowego. Wymaganie, aby odpis z rejestru był aktualny w chwili sporządzenia dokumentu pełnomocnictwa, można traktować jako sytuację idealną, ale nie można jej - ze względu na potrzeby obrotu prawnego - uznać za konieczną. Istotnym jest bowiem, aby umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony istniało w dniu dokonywania tej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2020 r., sygn. akt II GZ 113/20). Mając na uwadze powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu I instancji, który stwierdził, że przedłożony przez pełnomocnika strony odpis z KRS z dnia 11 października 2023 r. nie wskazywał aby na dzień udzielania pełnomocnictwa A. S. była upoważniona do działania w imieniu spółki, a tym samym aby była władna do udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania spółki w zainicjowanym postępowaniu sądowym. Istotnie przedłożony na wezwanie Sądu odpis z KRS datowany była na dzień 11 października 2023 r., a więc nie był zbieżny z datą udzielonego przez A. S. pełnomocnictwa z dnia 7 września 2023 r. Jednakże z informacji wynikających z rzeczonego odpisu z KRS można ustalić, że w dniu 7 września 2023 r. A. S. była osobą uprawnioną do składania w imieniu spółki oświadczeń woli i ich podpisywania. Wymieniona jest jedynym członkiem zarządu spółki władnym do składania oświadczeń woli w imieniu spółki (Dział 3 odpisu KRS) jak również jest jedynym wspólnikiem tejże spółki (Dział 1 odpisu). Jak wynika z analizy dokumentu, zarząd spółki od dnia jej powstania nie uległ zmianie zaś A. S. nie została zawieszona w czynnościach prezesa zarządu. Nie uległ również zmianie sposób reprezentanci skarżącej spółki. W takim stanie sprawy, gdy wymieniona prezes zarządu niezmiennie pełniła tą funkcję co najmniej od dnia rejestracji spółki, zaś inne informacje nie wskazują na jakiekolwiek zmiany personalne w organie uprawnionych do reprezentowania podmiotu oraz sposobie reprezentacji spółki, brak było podstaw do przyjęcia, że A. S. na dzień 7 września 2023 r., nie była właściwe umocowana do reprezentowania spółki R.. W Konsekwencji przedłożony przez pełnomocnika strony KRS, datowany na dzień 11 października 2023 r. nie mógł być potraktowany rygorystycznie, jako dokument nie wykazujący w sposób prawidłowy rzeczonego umocowania do udzielenia pełnomocnictwa. Przedłożenie powołanego dokumentu przez pełnomocnika strony skarżącej w terminie otwartym do uzupełnienia stwierdzonego braku, należało potraktować jako skuteczne wypełnienie wezwania – skuteczne uzupełnienie braku formalnego wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.