II GZ 199/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 3 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1460/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1460/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że R. P. (dalej: skarżący) wniósł skargę na ww. postanowienie Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2019 r. Sąd wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie z dnia 17 lipca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych. Na wykonanie wezwania stronie zakreślono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono stronie w dniu 18 marca 2019 r., a zatem termin na wykonanie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 25 marca 2019 r. WSA wskazał, iż z informacji udzielonej w dniu 24 kwietnia 2019 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy, w konsekwencji czego Sąd stwierdził, że w zakreślonym terminie należny wpis od skargi nie został uiszczony. Wobec powyższego Sąd I instancji, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji – sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił. Zauważyć w tym miejscu wypada, że w zażaleniu skarżący nie podważył żadnej z wymienionych okoliczności dotyczących kwestii opłacenia wpisu od skargi ani nie wskazał, w jaki sposób zaskarżone postanowienie narusza prawo. Ze wskazanych powodów NSA, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.