II GZ 199/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat -Rembelska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 lipca 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 1653/08 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 1653/08 odmówił W.W. wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. W ocenie Sądu I instancji, niezbędną przesłanką przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Z przymiotu wykonalności nie korzystają natomiast akty administracyjne odmowne. Sąd I instancji uznał, że skoro przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, to nie nakłada ona na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub przymusowo. Z uwagi na to, w ocenie Sądu I instancji, brak jest podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Na powyższe postanowienie W. W. złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o wstrzymaniu wykonalności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2008 r. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że stanowisko sądu zaprezentowane w zaskarżonej decyzji stoi w sprzeczności z ogólnie przyjętą wykładnią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem skarżącego, decyzje będące przedmiotem zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania, to decyzje nakładające na skarżącego obowiązek zapłaty określonej kwoty, a zatem możliwe do wykonania, także w ramach egzekucji administracyjnej. Skarżący podniósł, że Sąd I instancji nie odniósł się do kwestii wstrzymania wykonania wcześniejszych, wymiarowych decyzji, wskazując jedynie na odmowny charakter zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowy problem w sprawie sprowadza się do oceny czy możliwe jest, w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Należy podkreślić, że wskazany przepis daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne. Przedmiotem zaskarżenia do Sądu I instancji na gruncie rozpoznawanej sprawy jest decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd I instancji uznał, iż decyzja taka nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków. W związku z powyższym nie nadaje się ona do wykonania, ani też nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Brak jest zatem podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i na podstawie art. 197 p.p.s.a. w związku z art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.