II GZ 189/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A.] sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2705/13 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi [A.] sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lipca 2016 r. odrzucił sprzeciw B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Sąd I instancji wskazał, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym - art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie do Spółki B. P. zostało przesłane wezwanie do usunięcia braku formalnego sprzeciwu, poprzez nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, które doręczono spółce w dniu [...] czerwca 2016 r. Termin do nadesłania ww. dokument upłynął w dniu [...] czerwca 2016 r. Sąd I instancji wskazł, że spółka w dniu [...] czerwca 2016 r. nadesłała do Sądu Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców, obrazującą stan na dzień [...] czerwca 2016 r., a zatem nie pozwalającą na zbadanie skuteczności podpisania sprzeciwu przez Prezesa spółki w dniu jego sporządzenia, tj. [...] maja 2016 r. Sąd I instancji uznał, że nadesłana przez spółkę Informacja nie pozwala na dokonanie oceny, czy Prezes spółki na dzień sporządzenia sprzeciwu był uprawniony do jej reprezentowania i w konsekwencji mógł podpisać w jej imieniu sprzeciw. Wobec powyższego Sąd I instancji działając na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, a przejawiający się w uznaniu, że w realiach niniejszej sprawy, skarżącemu było wiadome, że sprzeciw od zarządzenia o odrzuceniu wniosku o przyznanie prawa pomocy powinien być podpisany przez osobę uprawnioną w myśl art. 259 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Art. 29 p.p.s.a. stanowi, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie dokumentem. Natomiast art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku sprzeciwu od postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy - rygorem właściwym dla jego nieuzupełnienia braków jest odrzucenie, o czym stanowi art. 259 § 2 p.p.s.a. Oceniając prawidłowość odrzucenia sprzeciwu w tej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa, jakim dokumentem należy wykazać umocowanie organu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej posiadającej zdolność sądową do dokonywania czynności w jej imieniu, a w szczególności nie wskazuje, że takim dokumentem musi być odpis pełny z KRS. Należy podkreślić, że skuteczność czynność, tzn. czy w chwili ustanowienia podjęcia tej czynności, osoba działająca za organ osoby prawnej była legitymowana do złożenia takiego środka odwoławczego, w tym przypadku sprzeciwu, można wykazać również innym dokumentem. Złożona przez Prezesa Zarządu Spółki na wezwanie Sądu informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców (pobrana na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym), stan na dzień [...] czerwca 2016 r., nie była w ocenie Sądu I instancji wystarczająca do uznania, że wykazany w nim, jako Prezes Zarządu – J. K. był uprawniony do działania w imieniu Spółki w dniu wniesienia sprzeciwu ([...] maja 2016 r.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ocena ta jest błędna. Zważyć bowiem należy, że z Informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu (stan na dzień [...] czerwca 2016 r.) wynika między innymi, że ostatni wpis do krajowego rejestru sądowego skarżącej spółki był dokonany w dniu [...] kwietnia 2015 r. i od tej daty do dnia [...] czerwca 2016 r. żadne wpisy nie były dokonywane. Oznacza to zatem, że w dniu złożenia sprzeciwu (24 maja 2016 r.) osobą do reprezentacji skarżącej był J. K., skoro jego nazwisko i określenie funkcji – Prezes Zarządu widnieje w Dziale 2 podrubryka 1 przedstawionej Sądowi Informacji. W konsekwencji, odrzucenie sprzeciwu, z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego należało uznać za bezpodstawne i stanowiło naruszenie art. 259 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.