II GZ 181/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. Z., A. Z., L. B., I. B., A. K., T. K., D. F., J. F., A. M., M. S., I. S., M. G., A. G., F. Ł., E. Ł., A. Ł., T. Ł., J. S., R. B., A. G., A. R., B. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 kwietnia 2023 r sygn. akt II SAB/Gl 138/22 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i ponaglenia w sprawie ze skargi R. Z., A. Z., L. B., I. B., A. K., T. K., D. F., J. F., A. M., M. S., I. S., M. G., A. G., F. Ł., E. Ł., A. Ł., T. Ł., J. S., R. B., A. G., A. R., B. R. na bezczynność Prezydenta Miasta Sosnowca w przedmiocie bezczynności organu w zakresie bezpieczeństwa drogowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 18 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II SAB/Gl 138/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej zwany "WSA"), działając na podstawie art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej zwanej "p.p.s.a."), odrzucił wniosek R. Z., A. Z., L. B., I. B., A. K., T. K., D. F., J. F., A. M., M. S., I. S., M. G., A. G., F. Ł., E. Ł., A. Ł., T. Ł., J. S., R. B., A. G., A. R., B. R. (dalej zwanych "skarżącymi") o przywrócenie terminu do wniesienia ponaglenia i wniesienia skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Sosnowca w zakresie bezpieczeństwa drogowego. WSA, odnosząc się do zawartego w treści skargi wniosku o ewentualne przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi, uznał go za niedopuszczalny. Wskazał, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, czego skarżący nie uczynili. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że termin, o którego przywrócenie skarżący wnoszą, nie został uchybiony, ponieważ przepisy nie ograniczają terminu, w jakim skarga na bezczynność może zostać wniesiona, ani też terminu do wniesienia ponaglenia. Skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. Wnieśli o jego zmianę lub uchylenie z przekazaniem do rozpoznania skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Sosnowca w zakresie bezpieczeństwa drogowego na ul. [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie, takich jak: złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesne dokonanie wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej. Jednakże, zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Spóźniony jest ten wniosek, który został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast o niedopuszczalności wniosku można mówić, gdy wystąpi brak ustawowych warunków jego dopuszczalności. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku zbadał, czy wniosek został wniesiony w terminie oraz czy nie wystąpiła przesłanka jego niedopuszczalności. W rozpoznawanej sprawie taka przesłanka zaistniała, mamy, bowiem do czynienia z niedopuszczalnością wniosku złożonego jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia ponaglenia. Należy podkreślić, że przepisy nie ograniczają terminu do wniesienia ponaglenia. Słusznie również WSA uznał za niedopuszczalny wniosek skarżących o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi. Stosownie bowiem do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższego wynika, że termin do wniesienia skargi na bezczynności nie został uregulowany przepisami. Przy czym, przepis ten nakłada na stronę jedynie obowiązek wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dopiero po wniesieniu do organu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.). W tej sytuacji, skoro wniosek dotyczący przywrócenia terminu do złożenia ponaglenia oraz przywrócenia terminu do wniesienia skargi na bezczynność organu bez uprzedniego ponaglenia należało uznać za niedopuszczalny, to stosownie do art. 88 p.p.s.a., podlegał on odrzuceniu. Odnosząc się z kolei do zarzutów skarżących dotyczących nieważności postępowania z uwagi na to, iż asesor A. M. naruszyła przepisy art. 20 § 3 p.p.s.a mówiące o tym, że w przypadku zgłoszenia przez stronę wniosku o wyłączenie sędziego/asesora, do czasu rozstrzygnięcia sprawy o jego wyłączenie może spełniać tylko czynności niecierpiące zwłoki, stwierdzić należy, że nie mają one uzasadnionych podstaw. W niniejszej sprawie, w piśmie procesowym z 20 marca 2023 r. pełnomocnik w imieniu skarżących złożył wniosek o wyłączenie asesor WSA A. M. od udziału w sprawach dotyczących ul. [...] w S. Postanowieniem z 17 kwietnia 2023 r., w sprawie sygn. akt II SA/Gl 1754/22 (a wiec przed wydaniem skarżonego niniejszym zażaleniem postanowienia) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek na podstawie art. 18, art. 19 oraz art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. Powyższe postanowienie jest prawomocne. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.