II GZ 179/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbiety Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 1946/24 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] kwietnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 2 marca 2026 r., sygn. VI SA/Wa 1946/24, pozostawił bez rozpoznania wniosek G. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 listopada 2024 r, w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 25 kwietnia 2024 r. w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu. Następnie pismem z 25 marca 2025 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Wobec powyższego, zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 28 marca 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie: odpisu wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia (pismo z 25 marca 2025 r.) oraz wniosku o sporządzenie i doręczenia uzasadnienia wyroku z 28 listopada 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 1946/24 pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania (art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Wezwanie zostało doręczone działającemu w sprawie pełnomocnikowi skarżącego 10 kwietnia 2025 r. i nie zostało wykonane. Pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, skarżący nie wykonał wezwania. Termin na wykonanie upłynął z dniem 17 kwietnia 2025 r. W konsekwencji, działając na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. zaskarżonym zarządzeniem z 2 marca 2026 r. pozostawienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego, wnosząc o jego uchylenie i potraktowanie, że odpis został doręczony w terminie bez ujemnych skutków procesowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z powołanego przepisu wynika, że termin "tygodniowy", w którym strona może żądać doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem jest terminem ustawowym, co oznacza, iż nie może być on ani przedłużany, ani skracany. Termin ten rozpoczyna się albo w dniu ogłoszenia wyroku – jeżeli sprawa rozpoznawana była na rozprawie, albo w dniu doręczenia odpisu sentencji wyroku – jeżeli wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym. Uchybienie takiemu terminowi powoduje, że czynność dokonana po terminie nie wywołuje skutków prawnych – jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie sentencja wyroku oddalającego skargę wydanego na rozprawie nie została doręczona została skarżącemu, stosownie do wskazanego wyżej art. 141 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 20 lutego 2025 r., zarządzeniem z dnia 25 lutego 2025 r. poinformowano pełnomocnika, że wyrok jest prawomocny, a w sprawie nie zostało sporządzone uzasadnienie z uwagi na brak stosownego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Następnie pismem z 25 marca 2025 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Tymczasem wniosek ten zawierał braki, zatem zasadnie zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 28 marca 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie: odpisu wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia (pismo z 25 marca 2025 r.) oraz wniosku o sporządzenie i doręczenia uzasadnienia wyroku z 28 listopada 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 1946/24 pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Z uwagi na okoliczność, że skarżący pomimo skutecznego wezwania nie uzupełnił braków formalnych wniosku, Sąd I instancji zaskarżony zarządzeniem z 2 marca 2026 r. pozostawił jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania, stosownie do art. 49 § 2 p.p.s.a. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła pisma w terminie, zarządza się o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skoro w niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu, pomimo stosownego wezwania, nie został w ogóle uzupełniony przez stronę skarżącą, to Sąd I instancji, stosując ww. normę, niewadliwie pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Ponadto w zażaleniu skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które pozwalałyby na przyjęcie odmiennego stanowiska. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.