II GZ 175/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 stycznia 2022 r. sygn. akt. II SA/Bd 1399/21 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: oddalić zażalenie.

I K. B. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2021 r. w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 listopada 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 15 listopada 2021 r. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Bd 1399/21 WSA w Bydgoszczy odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z akt sprawy wynikało, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 15 listopada 2021 r. Mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. II Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Bydgoszczy, w którym wniósł o merytoryczne rozpatrzenie sprawy i uchylenie zaskarżonych decyzji Starosty Z. w sprawie zatrzymania prawa jazdy oraz decyzji w sprawie skierowania na badania i skierowanie sprawy celem ponownego rozpatrzenia. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a.") w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a. termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni, zaś warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Tym samym skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt od 1 do 3 tego przepisu, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Tym samym przywołany przepis w sposób jednoznaczny wskazuje, że warunkiem formalnym skargi, stanowiącym obowiązkowy element tego pisma procesowego, jest złożenie pod nią podpisu identyfikującego osobę wnoszącą skargę. W orzecznictwie przyjmuje się, że zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu w tym zakresie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym była mowa powyżej (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt I FZ 155/19). Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne sformułowane i prawidłowo doręczone, obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając żadnego w tym względzie wyboru. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż w związku z brakiem formalnym skargi w postaci braku złożenia pod nią podpisu, do skarżącego wystosowano wezwanie do jej podpisania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 listopada 2021 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Jednakże mimo skutecznego doręczenia wezwania wraz z pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, skarżący nie uzupełniła braków formalnych skargi. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że doręczenie nastąpiło w dniu 15 listopada 2021 r., a zatem to od tej daty należało liczyć siedmiodniowy termin wyznaczony na uzupełnienie braku formalnego skargi, który upływał z dniem 22 listopada 2021 r. W świetle przedstawionych okoliczności przyjąć należy, że Sąd pierwszej instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu wniesionej skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.