II GZ 163/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. G. – wspólnika A. s.c. [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 marca 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 132/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. G. i B. G. – wspólników A. s.c. [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 132/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. G. i B. G. - wspólników spółki cywilnej A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał m.in., że zaskarżona decyzja została doręczona osobno skarżącym w dniu 12 grudnia 2017 r. Decyzja zawierała pouczenie o prawie, terminie i wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W dniu 12 stycznia 2018 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) skarżący wnieśli na powyższą decyzję skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził zatem, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg dnia 13 grudnia 2017 r., a upłynął w dniu 11 stycznia 2018 r. Natomiast skarga została złożona dzień po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd miał na uwadze, że strona nie składała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z powyższych względów, z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł B. G. Orzeczeniu zarzucił bezpodstawną odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, jako złożonej po terminie, w sytuacji gdy skarżący bez własnej winy, w związku z wykonywanym zawodem, nie miał możliwości wcześniejszego złożenia skargi. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że zaskarżone postanowienie jest niezasadne, a uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło nieświadomie, gdyż to nie skarżący odbierał zaskarżoną decyzję, natomiast pracownik nie pamiętał, kiedy dokładnie to nastąpiło. Skarżący podniósł, że gdyby wiedział o tej okoliczności, złożyłby skargę wcześniej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona w dniu 12 grudnia 2017 r. Zatem termin na złożenie skargi rozpoczął swój bieg w dniu 13 grudnia 2017 r. i upłynął w dniu 11 stycznia 2018 r. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 12 stycznia 2018 r. (k. 9 akt sądowych), a więc z jednodniowym przekroczeniem terminu ustawowego. Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., WSA prawidłowo odrzucił skargę, jako spóźnioną. Naczelny Sąd Administracyjny nie może natomiast w ramach rozpoznawania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi rozważać okoliczności dotyczących przyczyn uchybienia terminu jej złożenia. Tego rodzaju argumenty mogłyby mieć znaczenie w ramach postępowania z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, którego to jednak wniosku – jak trafnie zauważył Sąd I instancji – wraz ze skargą nie złożono. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.