II GZ 160/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 5 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 191/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E.P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 18 października 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 191/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie E.P. na postanowienie tego Sądu z 28 czerwca 2017 r. Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z 2 sierpnia 2017 r. E.P. (dalej "skarżąca") została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie jednego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie była dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona do Sądu. Zarządzeniem z 5 września 2017 r. została uznana za doręczoną z dniem 25 sierpnia 2017 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Termin na uzupełnienie braków formalnych zażalenia upłynął 1 września 2017 r. WSA wskazał, że skarżąca nie uzupełniła w terminie braków formalnych zażalenia, więc na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. należało je odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. Podała, że korespondencja z Sądu nie została odebrana w terminie z uwagi na sytuację zdrowotną skarżącej, która w następstwie doprowadziła do koniecznej hospitalizacji. Skarżąca nie wiedziała o koniczności uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, do których należy m.in. załączenie jego odpisów (art. 47 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji gdy zażalenie obarczone jest brakami, sąd wzywa stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 177a w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca nie załączyła odpisu złożonego zażalenia, więc wezwał ją do jego przesłania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została pozostawiona w urzędzie pocztowym, o czym strona została dwukrotnie zawiadomiona (11 sierpnia 2017 r. i 21 sierpnia 2017 r.) przez pozostawienie awiza. Pomimo tego przesyłka nie została odebrana z urzędu pocztowego i została zwrócona do Sądu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie WSA uznał, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia została doręczona 25 sierpnia 2017 r. w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 73 § 1-4 p.p.s.a. Skoro zaś skarżąca nie uzupełniła braku zażalenia, zasadnie Sąd odrzucił je na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że badana na obecnym etapie postępowania prawidłowość odrzucenia zażalenia jest oparta na obiektywnych przesłankach, tj. na fakcie, że skarżąca nie uzupełniła ww. braku. NSA nie może badać przyczyn, dla których skarżąca nie wykonała wezwania Sądu. Okoliczność ta będzie badana w postępowaniu z zażalenia na postanowienie z 10 października 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.