II GZ 159/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14.01.2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 849/24 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] stycznia 2024 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia koncesji na wydobywanie surowca skaleniowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 849/24, odrzucił zażalenie A. Sp. z o.o. w K. (dalej: skarżąca, spółka) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 849/24 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi spółki na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 10 stycznia 2024 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia koncesji na wydobywanie surowca skaleniowego. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Postanowieniem z dnia 15 października 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 849/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 849/24. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 24 października 2025 r. W dniu 30 października 2025 r. (data nadania do tut. Sądu) skarżąca wniosła zażalenie od zaskarżonego postanowienia. Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału VI wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wyżej wymienione wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 grudnia 2025 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia upłynął w dniu 30 grudnia 2025 r. Skarżąca dopiero w dniu 5 stycznia 2026 r. uiściła wpis sądowy od zażalenia. W związku z powyższym zaskarżonym postanowieniem z dna 14 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i zarzucając mu naruszenie: 1) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 65 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 70 § 1 p.p.s.a., poprzez błędne, nieskuteczne doręczenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 12 grudnia 2025 r. na adres poprzedniej siedziby skarżącej, tj. ui. K. [...], [...] K., mimo że skarżąca zawiadomiła Sąd o zmianie adresu na ul. G. [...], [...] K., już w piśmie z dnia 2 października 2025 r., a kolejno w pismach z dnia 30 października 2025 r. oraz dnia 8 grudnia 2025 r., co doprowadziło do błędnego ustalenia, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 12 grudnia 2025 r., nadane przez Sąd na adres poprzedniej siedziby skarżącej zostało skutecznie doręczone w dniu 23 grudnia 2025 r., a tym samym termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 30 grudnia 2025 r., co skutkowało błędnym odrzuceniem zażalenia z dnia 30 października 2025 r.; 2) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., poprzez błędne odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zażalenia z dnia 30 października 2025 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2025 r., mimo że skarżącej nie doręczono skutecznie zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu od zażalenia; ewentualnie: 2) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 65 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 70 § 2 p.p.s.a., poprzez błędne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 12 grudnia 2025 r. na adres poprzedniej siedziby skarżącej, tj. ul. K. [...], [...] K., mimo że nowy adres, tj. ul. G. [...] [...] K., był Sądowi znany nie tylko z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Przedsiębiorców, ale także z treści pism składanych w Sądzie oraz danych adresowych na kopertach zawierających pisma składane w Sądzie, co doprowadziło do błędnego ustalenia, iż wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 12 grudnia 2025 r., nadane przez Sąd na adres poprzedniej siedziby skarżącej zostało skutecznie doręczone w dniu 23 grudnia 2025 r., a tym samym termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 30 grudnia 2025 r., co skutkowało błędnym odrzuceniem zażalenia z dnia 30 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu (art. 70 § 2 ustawy). Z powyższego wynika, że obowiązek zawiadamiania o zmianie adresu ciąży na stronie (lub jego przedstawicielu) od momentu doręczenia pouczenia zgodnie z art. 70 § 2 p.p.s.a. i jest on niezależny od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika w sprawie czy nie. Obowiązek ten istnieje w czasie trwania postępowania, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie. Sąd powinien dokonywać doręczeń pism pod rzeczywistym adresem, jeśli w jakikolwiek sposób się o nim dowie. Jeżeli więc sądowi znany jest nowy adres, wzgląd na ekonomię postępowania i obowiązek przeciwdziałania przewlekaniu postępowania nakazują skierowanie pisma pod nowy adres (tak: H. Knysiak-Molczyk w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją T. Wosia, wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s. 413). Zdaniem Sądu Najwyższego, "praktyka taka nie powoduje obciążenia właściwego sądu żadnymi dodatkowymi obowiązkami, a sprzyja pożądanej eliminacji negatywnych następstw dla toku postępowania, a także sprzyja obniżeniu do niezbędnego poziomu społecznych kosztów wymiaru sprawiedliwości" (wyrok SN z dnia 5 marca 2002 r., I CKN 1079/00, LexPolonica nr 379810). W rozpoznawanej sprawie w pierwszym piśmie skarżącej, tj. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2024 r., skarżąca podała adres: ul. K. [...], [...] K. Pismem z dnia 24 czerwca 2024 r. skarżąca została wezwana między innymi do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, obejmującego swym zakresem czasowym dzień sporządzenia skargi, z którego wynika sposób oraz osoby umocowanej do działania w jej imieniu. Wezwanie to zostało wysłane na adres wskazany w skardze. Skarżąca w zakreślonym terminie (7 dni) nadesłała odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego, a w piśmie przewodnim, datowanym na dzień 9 lipca 2024 r.) podała nowy adres: ul. G. [...], [...] K. Taki też adres widnieje w KRS spółki. Pismo przewodnie nie zostało podpisane, zatem zarządzeniem z dnia 30 lipca 2024 r. Sąd I instancji wezwał skarżącą między innymi do nadesłania, w terminie 7 dni, podpisanego egzemplarza pisma z 9 lipca 2024 r. Podkreślić należy, że w punkcie drugim tego zarządzenia WSA w Warszawie nakazał odnotować zmianę adresu do korespondencji strony skarżącej. Punkt drugi tego zarządzenie nie został zmieniony, jednakże Sąd I instancji nadal każdą, kierowaną do skarżącej korespondencję kierował na poprzedni adres skarżącej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca należycie zastosowała się do obowiązku wynikającego z art. 70 § 2 p.p.s.a. Powiadomienie o nowym adresie do dręczeń obowiązywało Sąd I instancji, a jego nienależyte wykonanie przez Sąd nie może obciążać strony postępowania. Tym bardziej, że w kolejnych pismach kierowanych do WSA w Warszawie skarżąca podawała nowy adres do doręczeń. W związku z powyższym, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.