II GZ 159/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt I GZ 159/25 w sprawie z zażalenia O. sp. z o.o. w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 2691/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. w C. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 25 czerwca 2024 r. nr 279/12/2024/Ub w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt II GZ 159/25, oddalił zażalenie O. sp. z o.o. w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2691/24, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. w C. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (organ) z dnia 25 czerwca 2024 r. nr 279/12/2024/Ub w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Pismem z dnia 16 kwietnia 2025 r. pełnomocnik procesowy organu wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt II GZ 159/25, w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu wskazano, że w piśmie z dnia 8 stycznia 2025 r., stanowiącym odpowiedź na zażalenie, wniesiono o oddalenie zażalenia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r. oddalił zażalenie, nie orzekając o kosztach postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego podlegał oddaleniu jako oczywiście bezzasadny, niezależnie od tego, że już samo jego wniesienie przez pełnomocnika procesowego organu stanowi przejaw nieznajomości wiążącego i utrwalonego orzecznictwa najwyższej instancji sądownictwa administracyjnego. O ile bowiem nie ulega wątpliwości, że zgodnie z treścią art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, z tym zastrzeżeniem, że wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.), a orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.), przy czym powyższa regulacja ma odpowiednie zastosowanie także do postanowień (art. 166 p.p.s.a.), a ponadto może znaleźć odpowiednie zastosowanie także do orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 193 p.p.s.a.), o tyle jest rzeczą oczywistą dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się prawem, że przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie znajdują zastosowania – co wynika expressis verbis z ich treści – do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (por. np. postanowienie NSA z 30.09.2005 r., II OSK 702/05, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 16; uchwała NSA z 4.02.2008 r., I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23). Trzeba bowiem uwzględnić, że zasady zwrotu kosztów między stronami w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostały uregulowane w sposób zupełny w art. 203 p.p.s.a. i art. 204 p.p.s.a. Przepisy te nie przewidują jednak możliwości zasądzenia kosztów między stronami w orzeczeniach kończących postępowanie zażaleniowe, podobnie jak nie przewidują tego rodzaju rozstrzygnięć w postępowaniu ze skargi kasacyjnej, której przedmiotem jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny, wydając postanowienie w przedmiocie skargi kasacyjnej lub zażalenia, nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego lub zażaleniowego także wówczas, gdy skarżący zgłosił w skardze kasacyjnej lub zażaleniu wniosek o zasądzenie tego rodzaju kosztów. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 157 § 1 i 3 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.