II GZ 151/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ł. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2914/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Ł. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia 17 czerwca 2025 r., nr SKO/4114/61/2025 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2914/25, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę Ł. M. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia 17 czerwca 2025 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 27 października 2025 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie była podwójnie awizowana (18 oraz 26 listopada 2025 r.), a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 4 grudnia 2025 r. Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2025 r. Sąd I instancji uznał, że przedmiotowe wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 2 grudnia 2025 r. w trybie art. 73 p.p.s.a., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 9 grudnia 2025 r. Wobec powyższego Sąd I instancji działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona wnosząca skargę ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających skarżącego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Nie ma również wątpliwości co do tego, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego została słusznie uznana za doręczoną skarżącemu 2 grudnia 2025 r., a wobec nieuiszczenia przez skarżącego wpisu w zakreślonym terminie, zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę Ł. M. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.