II GZ 150/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. Sp. z o.o.Sp.k. z siedzibą W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 888/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. Sp. z o.o.Sp.k. z siedzibą W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 11 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 888/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie R. G. Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 13 września 2018 r. odrzucające skargę R. G. Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 11 czerwca 2018 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zgłoszenie danych niezgodnych ze stanem faktycznym postanawia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że T. N. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 13 września 2018 r Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odrzucające skargę R. G. Sp. z o.o. sp. k. w W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2019 r. wezwano T. N. do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia przez nadesłanie dokumentu, z którego wynika, że jest on osobą uprawnioną do występowania w charakterze pełnomocnika R. G. sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w W., stosownie do art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., W odpowiedzi na powyższe wezwanie do Sądu wpłynęło zażalenie podpisane przez A. U., Prezesa Zarządu R. G. sp. z o.o. uprawnionego do reprezentowania spółki R. G. Sp. z o.o. Sp. K. Sąd I instancji uznał, że w sprawie braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione w terminie, ponieważ nie nadesłano dokumentu, z którego wynika, że T. N. jest osobą uprawnioną do występowania w charakterze pełnomocnika R. G. sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R. G. sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. reprezentowana przez A. U. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a poprzez przyjęcie, iż strona skarżąca nie uzupełniła w przepisanym terminie braków formalnych zażalenia, podczas gdy w stanie faktycznym sprawy w odpowiedzi na wezwanie Sądu złożony został odpis zażalenia podpisany przez uprawnionego do reprezentacji prezesa zarządu spółki, a tym samym brak było podstaw do odrzucenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z § 2 zd. pierwsze tego przepisu wynika natomiast, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organ nadrzędny Należy zauważyć, że w sprawie zażalenie zostało wniesione w imieniu R. G. sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w W., przez T. N., jednak nie wykazał on – pomimo wezwania Sądu – że może być pełnomocnikiem strony, czyli że należy do kręgu osób wskazanych w art. 35 § 2 p.p.s.a. W wezwaniu skierowanym do T. N. zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia zażalenia w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie. Bezspornym jest to, że w wyznaczonym terminie T. N. nie uzupełnił braku formalnego, a zatem słusznie zażalenie zostało odrzucone. Nie może odnieść zamierzonego skutku - jak chciałby tego wnoszący zażalenie - to, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu do wykazania umocowania do reprezentowania Spółki jako pełnomocnik, zażalenie zostało podpisane przez inną osobę. Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy podkreślić, że proponowana przez skarżącą "konwalidacja" nieusuniętego braku formalnego w postaci braku pełnomocnictwa na podlegający uzupełnieniu brak formalny w zakresie podpisu strony nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 178 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wynika obowiązek sądu odrzucenia zażalenia w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jego braków formalnych. Sąd nie ma zatem kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny zażalenia (jakim jest brak wykazania możliwości bycia pełnomocnikiem) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod zażalenia), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia zażalenia, nie dając żadnego w tym względzie wyboru (por. postanowienie NSA z 23 maja 2017 r., sygn. akt II GZ 367/17). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.