II GZ 131/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ł.A.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1802/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Ł.A.G. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 4 listopada 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1802/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Ł.A.G. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej z [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego. Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z [...] września 2021 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 7 września 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zdaniem WSA, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 6 października 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zatem ustawowy termin do dokonania tej czynności upłynął 13 października 2021 r. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego, więc Sąd odrzucił skargę na decyzję na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę poprzez dopuszczenie opłaty wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie późniejszym niż 7 dni oraz możliwość dalszego procedowania skargi do WSA na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej z [...] stycznia 2021 r. oraz o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Wskazał, że był powołany od 4 do 17 października 2021 r. do odbycia dyżuru ratowniczego w Terenowej Stacji Ratunkowej [...] GOPR. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone 6 października i odebrane przez jego żonę. W tym czasie ich córka (w wieku 2,5 roku) przebywała w domu z racji kolejnego zakażenia wirusem (choroby dziecięce) w żłobku. To spowodowało zarażenie jego żony, jej niedyspozycję i brak informacji o odebraniu wezwania. Po powrocie z dyżuru GOPR skarżący następnego dnia dokonał przelewu wpisu sądowego. Do zażalenia dołączono zaświadczenie – podpisane przez Zastępcę Naczelnika [...] GOPR – że skarżący jest ratownikiem ochotnikiem [...] GOPR i był powołany do odbycia dyżuru ratowniczego w Terenowej Stacji Ratunkowej [...] GOPR od 4 do 17 października 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku niedokonania tej czynności, sąd odrzuca skargę. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane do skarżącego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej to wezwanie, przesyłki nie doręczono 4 października 2021 r. adresatowi, ponieważ mieszkanie było zamknięte. Pozostawiono ją tego dnia w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę tę wydano adresatowi 6 października 2021 r., co zostało potwierdzone podpisem adresata (por. k. 61 akt sądowych). Zdaniem NSA, z dokumentu urzędowego – jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona (wydana) skarżącemu 6 października 2021 r. Zaznaczyć przy tym należy, że z § 8 ust. 1 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 maja 2020 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. poz. 819), mającego zastosowanie również przy doręczaniu pism z sądu administracyjnego, wynika, kto może odbierać awizowane przesyłki z urzędu pocztowego. Uprawnieni do tego są: adresat, przedstawiciel ustawowy adresata, osoba uprawniona do reprezentacji przed sądem adresata będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, upoważniony pracownik adresata będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, upoważniony pracownik, w przypadku gdy adresatem jest organ wymieniony w art. 137 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego lub zarząd, o którym mowa w art. 137 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego; osoba upoważniona na podstawie pełnomocnictwa pocztowego. Przy czym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pracownik Poczty Polskiej zaznacza, kto odebrał przesyłkę. Na zwrotnym potwierdzeniu spornej odbioru przesyłki w sposób jasny wskazano, że przesyłkę odebrał adresat, a więc skarżący. Ogół informacji zawartych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, w ocenie NSA, świadczył tym, że przesyłkę odebrał skarżący osobiście 6 października 2021 r., a więc powinien był uiścić wpis do sądowy do 13 października 2021 r., czego bezspornie nie wykonał. Okoliczności tych nie podważa załączone do zażalenia zaświadczenie. Po pierwsze, wynika z niego jedynie, że skarżący "był powołany do pełnienia dyżuru" od 4 do 17 października 2021 r., a nie że faktycznie dyżur ten pełnił. Poza tym, nawet gdyby uznać, że skarżący przebywał na dyżurze ratowniczym, nie wyklucza to, że mógł być w tym okresie Warszawie, gdzie odebrał przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. O osobistym odebraniu przesyłki przez skarżącego świadczą zaś informacje wynikające z zpo. Ponadto, NSA stwierdza, że okoliczności doręczenia przesyłki opisane w zażaleniu nie zgadzają się z tymi, które wynikają ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru. Skarżący podał bowiem, że przesyłkę odebrała jego żona, co jak już wskazano powyżej jest niespójne z dokumentem zpo. W tych okolicznościach NSA dał wiarę zwrotnemu potwierdzeniu odbioru przesyłki, uznając, że wynikające z niego informacje są spójne, a nie zostały one podważone w sposób przekonujący w zażaleniu skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.