II GZ 1299/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2016 r.; sygn. akt V SA/Wa 2224/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r.; nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 11 października 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2224/16 odmówił C. sp. z o.o. w W. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] czerwca 2016 r. o wymierzeniu Spółce kary pieniężnej w wysokości 24 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Sąd podniósł, że spółka C. w skardze na ww. decyzję zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podała, że wobec niej wydano kilka decyzji wymierzających kary pieniężne na łączną kwotę około 150 000 zł, która to kwota w znaczący sposób przekracza możliwości finansowe Spółki. Jej majątek nie starczyłby nawet na pokrycie części tej kwoty, natomiast konieczność zapłaty kar, czy też ewentualna egzekucja z ruchomości bądź nieruchomości spowoduje całkowitą likwidację Spółki i może spowodować nieodwracalne skutki. Do wniosku skarżąca załączyła dokumenty finansowe za okres od 1 stycznia do 31 maja 2016 r., tj.: bilans, rachunek zysków i strat oraz zestawienie obrotów i sald wybranych kont, a ponadto zaświadczenie Banku Zachodniego WBK z 31 maja 2016 r. W ocenie WSA w Warszawie skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Z przedstawionego rachunku zysków i strat wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą uzyskując przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów w kwocie 1 442 895,50 zł (za okres 1.01-31.05.2016 r.). Jednocześnie skarżąca wykazała stratę z prowadzonej w tym okresie działalności w kwocie 54 649,55 zł. Sąd zaznaczył, że strata ta jest wynikiem braku optymalizacji ponoszonych kosztów prowadzenia działalności i to brak zrównoważenia przychodów i wydatków może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla Spółki, w tym wskazanej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie utraty płynności finansowej. Sąd zauważył, że twierdzenie Spółki, iż konieczność uiszczenia sumy 24 000 zł., czy nawet 150 000 zł. spowoduje jej likwidację, w sytuacji, gdy w skali niemal półrocza Spółka wydaje połowę swoich przychodów na bliżej niesprecyzowane "usługi obce", może świadczyć o braku właściwej oceny sytuacji, a także o nieuzasadnionej chęci uniknięcia konsekwencji związanych z decyzją administracyjną. Podkreślił, że wywieranie skutków finansowych dla zobowiązanego do zapłaty wymierzonej kary pieniężnej jest prawidłową konsekwencją egzekucji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego zmianę i uwzględnienie wniosku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. Postanowieniu zarzucono mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 ppsa poprzez jego niesłuszne niezastosowanie, w sytuacji gdy w sprawie zostały spełnione przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu środka prawnego podniosła, że osiągane przez nią dochody nie starczą na pokrycie wszystkich kar, tym bardziej że działalność Spółki przynosi niewielkie dochody, a cały majątek posiadany przez Spółkę nie wystarczy na pokrycie nawet części wymierzonych kar. Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę wysokość aktualnych zobowiązań oraz uzyskiwanie niewielkiego dochodu, a także rozmiar posiadanego majątku w postaci ruchomości, nie ulega wątpliwości, iż nie posiada ona środków na pokrycie wszystkich kar. Spółka oceniła, że w wypadku wykonania wszystkich decyzji zobowiązana będzie zgłosić wniosek o upadłość. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności strona skarżąca winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Wniosek o wstrzymanie wykonania w przedmiotowej sprawie dotyczył decyzji w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 24 000 zł. Wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega bowiem zwrotowi. Z tej też przyczyny domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej strona obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Jak trafnie stwierdził Sąd, nie można podzielić stanowiska skarżącej, że nałożone na Spółkę kary pieniężne w sposób znaczący przekraczają jej możliwości finansowe. Dla zobrazowania swojej sytuacji finansowej Spółka przedstawiła m.in. dokumenty finansowe oraz zestawienie obrotów i sald wybranych kont. Wykazanie straty z działalności gospodarczej lub też zysku w wysokości niższej niż wysokość nałożonych kar pieniężnych nie stanowi wystarczającej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zysk powstaje bowiem wskutek uzyskania nadwyżki przychodów nad kosztami i nie stanowi jedynego źródła finansowania nałożonych w postępowaniach administracyjnych kar pieniężnych. Dla oceny skutków wykonania zaskarżonej decyzji bardziej miarodajna może być wysokość przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, która w przypadku skarżącej Spółki wielokrotnie przewyższa wysokość nałożonej kary. Z przedstawionych przez Spółkę dokumentów wynika, że ta w dalszym ciągu prowadzi działalność i uzyskuje przychody. W świetle powyższego nie można przyjąć, aby uiszczenie wszystkich nałożonych na skarżącą kar pieniężnych doprowadziło do utraty płynności finansowej i w konsekwencji do ogłoszenia jej upadłości. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób uznać, aby w świetle przedstawionych przez Spółkę dokumentów obrazujących jej sytuację finansową uprawdopodobniła ona wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nadmienić należy, że skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedłożyła informację, iż przeciwko niej prowadzone są również inne postępowania dotyczące kar pieniężnych. Na tę okoliczność nie przedstawiła dowodów, co uniemożliwia Sądowi ocenę, czy względem skarżącej toczą się postępowania zmierzające do wyegzekwowania ww. kwot i czy działania te istotnie wpływają na sytuację materialną skarżącej. Z podanych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.