II GZ 125/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 listopada 2024 r. sygn. akt III SA/Wr 392/24 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 22 lipca 2024 r. nr SKO/RD-421/102/2024 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: Sąd I instancji) postanowieniem z 15 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 392/24 odrzucił skargę M. Ś. (dalej: skarżący, strona) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 22 lipca 2024 r., w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami oraz postanowił zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 16 sierpnia 2024 r. Skarżący złożył skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję w Urzędzie Miasta Legnicy 13 września 2024 r. 17 września 2024 r. (jeden dzień po terminie) Prezydent Miasta Legnicy przekazał powyższą skargę do właściwego organu, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy, co potwierdza prezentata na piśmie z dnia 17 września 2024 r. nr SO.RK.5430.5.13.2024.XXVII. Sąd I instancji uznał że skarga jako spóźniona, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a), zaś na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. postanowił o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a czynności tej dokonuje się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, o czym stanowi art. 54 § 1 p.p.s.a. Aby zatem skutecznie wnieść do sądu skargę, strona musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Wniesienie skargi po upływie terminu powoduje zaś obligatoryjne jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że termin do wniesienia skargi jest zachowany w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej do właściwego adresata - organu (por. postanowienia NSA z: 11 stycznia 2019 r., sygn. akt II GZ 466/18; 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt II GZ 262/17, publ. CBOSA). Natomiast w przypadku złożenia przez stronę skargi do organu niewłaściwego (w tym do organu I instancji), organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania skardze biegu, przy czym o zachowaniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia decyduje data przekazania skargi przez organ niewłaściwy do organu właściwego, w przypadku nadania w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej decyduje data nadania. Oznacza to, że wniesienie skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu obciąża stronę skarżącą ryzykiem nieprzekazania skargi właściwemu organowi w terminie do jej wniesienia. Termin ten uważa się bowiem za zachowany jedynie z chwilą osobistego złożenia lub nadania jej za pośrednictwem poczty do organu właściwego (postanowienie NSA z 21 listopada 2018 r., sygn. akt I OZ 1112/18; 5 grudnia 2024r., sygn. akt II GZ 523/24). W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił. Odnosząc się do treści zażalenia należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie skarżący został prawidłowo poinformowany w zaskarżonej decyzji o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, tak więc twierdzenia skarżącego, że gdyby w momencie składania skargi w Urzędzie Miasta Legnicy wiedział i został poinformowany, że to miejsce złożenia skargi jest niewłaściwe, to na pewno złożyłby ją w stosownej instytucji lub nadał pocztą, pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.