II GZ 111/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 111/17 wydanego w sprawie zażalenia [A.] Sp. j. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2814/16 w sprawie ze skargi [A.] Sp. j. w R. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 111/17 oddalił zażalenie [A.] Sp. j. w R. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2814/16 w sprawie ze skargi [A.] Sp. j. w R. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi organu [...] kwietnia 2017 r. Następnie [...] kwietnia 2017 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa złożyła wniosek o uzupełnienie orzeczenia z [...] lutego 2017 r. poprzez orzeczenie o kosztach postępowania w tym kosztach zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wniosku organ podniósł, że w odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o zwrot kosztów postępowania, tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny oddalając postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. zażalenie skarżącej spółki nie orzekł o kosztach postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. i tylko w przypadku spełnienia przesłanek przewidzianych w tych przepisach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami (art. 209 p.p.s.a.). Należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 4/07 (publik. ONSAiWSA z 2008 r. nr 3, poz. 42) przyjął, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., dotyczące zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zażalenia było postanowienie o odrzuceniu skargi, tj. kończące postępowanie w sprawie. W związku z tym bez względu na wynik postępowania zażaleniowego, zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w powołanej uchwale, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 lutego 2017 r. nie miał podstaw do rozstrzygnięcia o kosztach tego postępowania. Wobec powyższego wniosek o uzupełnienie postanowienia z 28 lutego 2017 r. jest niezasadny. Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 166 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji