II GZ 1105/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 147/16 o odrzuceniu zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt. VI SA/Wa 147/16 w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 14 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 147/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A. J. na postanowienie tego Sądu z 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 147/16, w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji z [...] listopada 2015 r. Sąd I instancji stwierdził, że skarżący, działając w imieniu własnym, złożył zażalenie na postanowienie z [...] kwietnia 2016 r. Zarządzeniami z [...] kwietnia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych tego zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez podpisanie zażalenia oraz jego odpisu, uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu [...] maja 2016 r. Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych zażalenia, więc zostało ono odrzucone, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Zażalenie na postanowienie z 14 lipca 2016 r. złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 67 § 5 p.p.s.a. polegające na wydaniu tego postanowienia wskutek nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia, pomimo braku doręczenia wezwania do uzupełnienia tych braków pełnomocnikowi skarżącego, w sytuacji gdy ten był ustanowiony w sprawie. Skarżący stwierdził, że w postępowaniu sądowym reprezentowany jest przez adw. A. B., dlatego wszystkie doręczenia pism powinny być kierowane do ustanowionego pełnomocnika. Tymczasem wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia doręczono bezpośrednio skarżącemu. Wobec tego, zdaniem A. J., wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie zostało skutecznie doręczone, a postanowienie o odrzuceniu tego środka odwoławczego jest przedwczesne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie jest błędne, więc należało je uchylić. Zgodnie z art. 177a w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie nie spełnia wymagań przewidzianych dla tego pisma, przewodniczący wzywa stronę do ich usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Aby jednak możliwe było ziszczenie się powyższych skutków, konieczne jest skuteczne doręczenie wezwania o uzupełnienie braków formalnych. Jak stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., osobom fizycznym doręczeń dokonuje się osobiście. Wyjątek od tej zasady wprowadza jednak § 5 cyt. przepisu, zgodnie z którym jeżeli ustanowiono pełnomocnika w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tej osobie. Wobec treści powyższych przepisów należy stwierdzić, że na etapie składania skargi A. J. ustanowił adw. A. B. jako swojego pełnomocnika "do złożenia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] listopada 2015 r. (...) oraz reprezentowania w ww. sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym" (vide k. 19 akt sądowych)". W konsekwencji wszelka korespondencja z sądu, w tym także wezwania z [...] kwietnia 2016 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia, powinny być doręczane pełnomocnikowi skarżącego, a nie bezpośrednio A. J.. Skoro zaś wezwania z [...] kwietnia 2016 r. zostały doręczone bezpośrednio skarżącemu, z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika, to Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że ich doręczenie było bezskuteczne. Tym samym nie mogły one wywrzeć przewidzianego prawem skutku, tj. odrzucenia zażalenia w razie nieuzupełnienia przez stronę określonych braków tego środka odwoławczego. W konsekwencji NSA uznał, że zażalenie skarżącego zostało odrzucone przedwcześnie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.