II GZ 11/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "A." – Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2307/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi "A." – Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 maja 2022 r. nr KOC/1077/Dr/22 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2024 r., (sygn. VI SA/Wa 2307/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie w sprawie skargi "A." Sp. z o.o. w W. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca" "Strona") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 maja 2022 r. nr KOC/1077Dr/22 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. 2. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 6 marca 2024 r. pozostawiono wniosek Skarżącej z 29 czerwca 2023 r. o wyłączenie sędziego bez rozpoznania. Pismem z 24 kwietnia 2024 r. Strona wniosła zażalenie na ww. zarządzenie z dnia 6 marca 2024 r. Pismem z 18 czerwca 2024 r. w wykonaniu zarządzenia z 16 maja 2024 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 24 kwietnia 2024 r. w kwocie 100 złotych. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącej odebrał wezwanie 9 lipca 2024 r. (z.p.o.- k. 227 akt sądowych), termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upływał z dniem 16 lipca 2024 r. Odrzucając zażalenie Sąd I instancji wskazał, że nieuiszczenie wpisu sądowego od zażalenia jest podstawą jego odrzucenie. 3. Pismem z dnia 12 sierpnia 2025 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. 5. Za niezasadnością zażalenia przemawia przede wszystkim treść przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej – "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Pismo nieopłacone nie wywołuje zatem żadnych skutków (zob. H. Knysiak-Sudyka w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220). Natomiast z przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. 6. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd I instancji ustalenia i wyciągnięte z nich wnioski są prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca nie uiściła wpisu od zażalenia złożonego na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2024 r., w wyniku czego została prawidłowo wezwana do uiszczenia tego wpisu. Przewodnicząca Wydziału VI w zarządzeniu z dnia 16 maja 2024 r. zasadnie wyznaczyła na uiszczenie wpisu od zażalenia siedmiodniowy termin informując o skutkach prawnych jego niedotrzymania, tj. odrzuceniu zażalenia. 7. Należy więc stwierdzić, że skoro wobec nieuiszczenia wpisu od zażalenia nie można było nadać mu prawidłowego biegu, to musiało to poskutkować wezwaniem Strony – na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – do jego wpłacenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. 8. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.