II GZ 108/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 804/18 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 804/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. P. wstrzymania wykonania decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie w dniu 9 stycznia 2018 r. Wyrokiem z dnia 13 lutego 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wyżej opisaną skargę M. P. Następnie Sąd I instancji przekazał akta Sądowi kasacyjnemu celem rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2018 r. Zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o udzielenie informacji, czy w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 804/18 została złożona skarga kasacyjna. W odpowiedzi Sąd I instancji poinformował, że w tej sprawie skargi kasacyjnej nie wniesiono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednak zgodnie z art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia o oddaleniu skargi. W przypadku uprawomocnienia się wyroku oddalającego skargę ochrona tymczasowa traci bowiem rację bytu wynikającą z tego, że trwa ona tak długo, jak długo nie rozstrzygnięto prawomocnie o tym, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. W niniejszej sprawie, przed rozpoznaniem zażalenia na zaskarżone postanowienie z dnia 13 grudnia 2018 r., Sąd I instancji wydał wyrok oddalający skargę. Od tego wyroku nie złożono skargi kasacyjnej w terminie otwartym do dokonania tej czynności, tj. do dnia 25 kwietnia 2019 r., co potwierdza informacja udzielona Sądowi kasacyjnemu przez Sąd I instancji w dniu 13 czerwca 2019 r. (k. 91 akt WSA). Postępowanie sądowoadministracyjne zakończyło się zatem prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, co skutkuje tym, że bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia na postanowienie odmawiające zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.