II GZ 1061/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 114/13 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 114/13 odrzucającego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 114/13 w sprawie ze skargi M.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 114/13 odrzucił zażalenie M.T. na postanowienie tego Sądu z dnia [...] czerwca 2016 r. odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia tj. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 maja 2013 r. Skarżąca M.T. pismem z dnia [...] marca 2016 r. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 114/13 oddalającego jej skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 114/13 odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu oraz sporządzenie jej osobiście przez skarżącą. Pismem z dnia 1 lipca 2016 r. M. T. złożyła zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2016 r., zwracając uwagę, że składała wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania i nie zostało to rozpatrzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r. odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 9Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., jest nieusuwalnym brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Ponadto obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. WSA w Szczecinie wskazał, że przedmiotowe zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne, bowiem zostało sporządzone przez skarżącą osobiście, pomimo, że nie należy ona do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie M.T. wniosła o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 285l p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Art. 194 § 4 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich osobom. Wobec powyższego, zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia sądu administracyjnego powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo podmioty, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Ponadto podkreślić należy, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. akt II ONP 1/10, że niesporządzenie skargi kasacyjnej, a zatem i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Skoro, jak wspomniano wyżej, do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, to teza ta znajduje również zastosowanie w stosunku do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Jest to brak nieusuwalny, a wniesienie tego środka osobiście przez skarżącego jest niedopuszczalne. M.T., pomimo pouczenia udzielonego jej przez Sąd I instancji, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2016 r., którym odrzucona została skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, że zażalenie skarżącej było niedopuszczalne, a postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji,