II GZ 106/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 września 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 800/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Ministra Przemysłu z dnia 2 kwietnia 2025 r. nr WRRP.0271.4.2025.MN w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej za zaległości z tytułu opłaty zapasowej postanawia: oddalić zażalenie.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 15 września 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 800/25 na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz.U z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę T. S. (dalej przywoływany jako: "Skarżący" "Strona") na decyzję Ministra Przemysłu z dnia 2 kwietnia 2025 r. nr WRRP.0271.4.2025.MN w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości z tytułu opłaty zapasowej za kwiecień 2019 r. z odsetkami za zwłokę W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Skarżący złożył skargę z uchybieniem ustawowego – 30 dniowego – terminu do jej wniesienia. Skuteczne doręczenie Skarżącemu zaskarżonej decyzji nastąpiło 2 kwietnia 2025 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 2 maja 2025 r. Pełnomocnik Strony skarżącej w dniu 16 maja 2025 r. złożył skargę, za pośrednictwem organu, a zatem uczynił to po terminie, w jakim powinien był złożyć skargę. 2. Skarżący zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że do doręczenia decyzji Skarżącemu doszło 2 kwietnia 2025 r., zaś wniesienie za pośrednictwem operatora pocztowego skargi do organu nastąpiła dopiero 16 maja 2025 r., powyższe potwierdza sam Skarżący w złożonym zażaleniu, więc skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, została złożona z uchybieniem wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu. W tym stanie rzeczy koniecznym było przyjęcie, że Skarżący uchybił przepisowi art. 53 § 1 p.p.s.a., a Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia jego skargi. 4. Z tych przyczyn, skoro w sprawie Sąd I instancji prawidłowo odczytał datę doręczenia zaskarżonej decyzji oraz odrzucił skargę złożoną po terminie do jej wniesienia, to zażalenie Skarżącego podlega oddaleniu jako bezzasadne. 5. Oddzielnym zagadnieniem jest kwestia zachowania staranności przy realizacji tego prawa, w tym związanej z podejmowaniem czynności procesowych. Należy wskazać, że złożony przez Skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostanie rozpoznany przez Sąd pierwszej instancji w odrębnym postępowaniu. 6. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.